เพียงเพราะ*

เหตุการณ์วันนั้นผ่านไป แต่ฉันก็ยังฝังใจ
กับความรู้สึกที่ผิดหวัง

บางครั้ง รู้สึกเหมือนตัวเองกำลังบ้า
เดี๋ยวอภัย เดี๋ยวเกลียด เดี๋ยวเฉยเมย

หลายๆ คนบอกว่า ให้เลือกจำแต่สิ่งดีๆ
ทำได้ง่ายอย่างนั้นเลยหรือ?

สำหรับฉัน เมื่อเลือกที่จะจำ
ฉันจำสิ่งที่ส่งผลต่ออารมณ์ ความรู้สึก
และนั่น รวมทั้งสิ่งที่ดี และไม่ดี
สิ่งที่ทำให้รัก และเกลียด

จากวันนั้น ทำให้ความคิดเรื่องความรัก
เปลี่ยนไป

๓ ปีที่ผูกพันกัน แม้จะไม่มากนัก
แต่มีหลายสิ่งให้จดจำ

และไม่รู้ต้องใช้เวลาสักเท่าไร
เพื่อลบความทรงจำเก่าๆ
เพื่อเยียวยาปาดแผลในใจ

แม้ปากจะบอกว่า ไม่เป็นไร
แต่ในใจกลับตรงกันข้าม

ทำไม?

ที่พูดอย่างนั้นออกไป
เพื่อบอกเธอ ว่าไม่ต้องกังวล ฉันไม่เป็นไร
เพื่อบอกตัวเอง ว่าฉัน ต้องไม่เป็นไร

ฉันสบายดี
ฉันสบายดี
ฉันสบายดี

..

แต่ทว่า..

หลังจากวันนั้น ความรักในความรู้สึกของฉัน ก็เปลี่ยนไป

ฉันไม่เชื่อในความรัก ฉันปิดกั้นความรู้สึก ฉันไม่เปิดใจ
บอกสิ ถามสิ

ฉันรู้ ว่าทำอย่างนั้น มันไม่ดี
เหมือนทำร้ายตัวเอง อย่างเงียบๆ

บอกตัวเอง ว่าหาใครตอนนี้ คงไม่ทันแล้ว
คนที่คบกันมา ๓ ปี ยังต้องจากกัน
ไม่รู้ต้องใช้เวลาอีกเท่าไร
กับการเรียนรู้คนใหม่ๆ

ใจคิดว่า ไม่ต้องไปเสียเวลาเรียนรู้ใคร ยังดีเสียกว่า
อยู่กับตัวเอง คนเดียว ก็ไม่เห็นจะเป็นอะไร

จริงหรือ?

ถามตัวเองมาตลอด
คิดอย่างนั้นจริงๆ หรือ?
หลอกตัวเองหรือเปล่านะ?

อาจจะมั้ง..

..

น่าแปลก
แต่อาจเป็นเพราะ อินกับหนังมากไป

วันนี้ เพียงเพราะหนังเกาหลี เรื่องเดียว
ทำให้ฉันเริ่มกลับมาทบทวน ความรู้สึก ความคิด ความตั้งใจ

ฉันควรจะเปิดใจ มองใคร อย่างจริงจังไหมนะ?
ความรัก ไม่ได้เลวร้ายอะไรนักนี่นา

เพียงแค่ฉันจะได้เจอกับคนๆ นั้น
คนที่ “ใช่” คนนั้น
คนที่อบอุ่น คนที่ยอมรับ คนที่เข้าใจ คนที่ไว้ใจ
หายากจังเนอะ

ช่างเถอะ ค่อยๆ มองไปแล้วกัน :)

(Inspired by: My Girl, a Korean series)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s