คิดไม่ได้*

ทำไม แม่ถึงกังวลกับฉันจังนะ
ทำไม แม่ถึงดูห่วงฉันได้โอเวอร์ขนาดนี้
ทำไม แม่จู้จี้อย่างนี้
ทำไม แม่ไม่คิดเหมือนฉันบ้าง
ทำไม แม่ไม่ฟังฉันบ้าง
ทำไม แม่กดดันฉันจังนะ
ทำไม แม่ไม่เข้าใจฉันเลยนะ
ทำไม ทำไม ทำไม.. ฯลฯ
.. กับแค่ว่า ฉันเป็นลูกคนเดียว

????

แม่เคยพูดว่า ไม่เป็นแม่คนบ้าง ไม่รู้หรอก
แม่เคยพูดว่า ระวังนะ ทำกับแม่อย่างนี้ ลูกของฉันจะทำร้ายฉันยิ่งกว่า
แม่เคยพูดว่า ที่ฉันเอาแต่ใจตัวเอง คงเป็นผลกรรม ที่แม่เคยเอาแต่ใจตัวเองมาก่อนกระมัง
แม่เคยพูดว่า วันหลัง แม่จะไม่บ่นอีกแล้ว (แต่แม่ไม่เคยทำได้)
แม่เคยพูดว่า ฉันก็รู้ว่า แม่เป็นคนอย่างไร ถ้าจะตัด แม่ตัดได้นะ
แม่เคยพูดว่า แม่ไม่รอให้ฉันเลี้ยงหรอก ไม่ต้องกลัว
แม่เคยพูดว่า แม่ไม่ง้อฉันหรอก
แม่เคยพูดว่า อีกไม่นานหรอก อีกไม่นานหรอก เดี๋ยวก็ไม่มีแม่แล้ว
แม่เคยพูดว่า ไม่มีแม่แล้ว ฉันจะรู้สึก
แม่เคยพูด ไว้อีกมากมาย ด้วยความน้อยใจของท่าน

…..

Dad&Mum

..

..

หลายๆ อย่าง หลายๆ เรื่อง
คิดเองไม่ได้ ต้องมีอะไร มากระตุ้น
อ่าน มอง คิด อะไร ด้วยใจเป็นกลาง
ทำให้คิดได้

แต่ทุกครั้ง ฉันมักไม่ได้ใช้สติคิดถึงสิ่งกระตุ้นเหล่านี้
มักทำให้แม่เสียใจ ทุกข์ใจ น้อยใจ
คิดเองไม่ได้ คิดไม่ได้จริงๆ
แย่
แย่ที่สุด
ฉันมัน บัวในตม

ขอเวลาหรือ ขอเวลาที่จะขึ้นจากตม
ขอเวลานานไม่ได้ด้วย
เพราะไม่รู้ว่า แม่จะอยู่กับฉันไปอีกนานเท่าไร

เคยไหม เคยที่คิดว่า อีกกี่ปีแม่จะจากไป
อีกนานเท่าไร ที่แม่จะอยู่ตรงนี้กับฉัน
อีกนานแค่ไหน ที่จะมีแม่มาบ่น มาคอยเตือน คอยไปไหนมาไหน คอยโทรหา
ไม่มีแม่ ใครจะโทรหา ใครจะอยู่ข้างๆ
ไม่ได้แช่งแม่ แต่ถ้าวันนั้นมาถึง
ฉันจะอยู่ได้ไหมนะ ไม่มีแม่สักคน
ฉันจะอยู่ได้ไหมนะ

เฝ้าถามตัวเองทุกครั้ง ที่คิดถึงเรื่องนี้

แม่อายุ ๖๓ ฉันอายุ ๒๖
เราห่างกัน ๓๗ ปี
นั่นคือ ช่องว่างระหว่างวัย
ที่เราต่าง ก็พยายามที่จะถมมันให้เต็ม
ให้ระยะห่างระหว่างเรา น้อยลงเรื่อยๆ

ใครถามฉันสิ ว่าฉันอยากอยู่จนอายุเท่าไร
ฉันตอบได้เลยว่า ๕๐
ใช่ ๕๐ เท่านั้นล่ะ
อย่างหนึ่ง เพราะกลัว กลัวว่า เมื่อไม่มีแม่แล้ว
ชีวิตที่เหลือ จะเป็นอย่างไร
ชีวิตที่ไร้ คนคุ้มครอง คนเอาใจ คนใส่ใจ อย่างไร้เงื่อนไข
หาไม่ได้อีกแล้วล่ะ

แต่บางที เคยรู้สึกไหม ว่าพอตามใจท่านมากๆ ท่านก็เหมือนจะได้ใจ
เหมือนกับว่า ได้ ๑ จะเอา ๒

บาปไหม ที่คิดอย่างนี้ แต่คิดจริงๆ นะ
รู้สึกเหมือนอย่างที่เคยได้ยินมา ว่า
คนอายุมาก จะเริ่มคิด และทำอะไร แบบเด็กๆ
เหมือนที่ว่า ได้ ๑ จะเอา ๒ นี่อย่างไร

ตามใจเรื่องนี้ ท่านก็จะไปให้ทำเรื่องนั้นอีก
พอตามใจเรื่องนั้น ท่านก็จะมีเรื่องต่อๆ ไปไม่อยุดหย่อน

ไม่เคยรู้สึกหรือ?

รู้ทันแม่หรอกน่า ;p

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s