มุม*

ช่วงสัปดาห์นี้ มีนายใหญ่มาจากอังกฤษ ทำให้นายๆ ทั้งหลาย (รวมทั้งหมด ๕ ชีวิต) ต้องนั่งประชุมกันทั้งวัน ข้าวปลาไม่ต้องออกไปกิน อารมณ์ว่า ทุกวินาทีมีค่า แม้แต่เวลาจะเดินไปกินข้าวก็ไม่มี

ปลายสัปดาห์ที่แล้ว.. “มุก.. อย่าลืมซื้อนมสดนะ” นายฉันรีบบอก เพราะว่านายที่อังกฤษ มักดื่มกาแฟร้อนใส่นม ไม่ใส่น้ำตาล.. เปิดงานมาวันจันทร์ที่ผ่านมา GB (เจนเนอรัล เบ๊) มุก ก็ต้องรีบไปซื้อนมสดจาก 7-11 แถวที่ทำงานไว้

ระหว่างวันช่วงเช้าวันจันทร์ ดูเหมือนไม่มีอะไร เพียงแค่สอนพี่แม่บ้าน ว่าชงกาแฟของนายจากอังกฤษยังไง เท่านั้น.. พอเที่ยง ฉันก็ลงไปกินข้าวกับแม่ ตามปกติ ลั๊ลลา.. ลั๊ลลา จนได้เวลาเข้างานช่วงบ่าย

เสียงเรียกเข้ามือถือฉันดังขึ้น ระหว่างขึ้น lift ไปที่ทำงาน นายฉันนั่นเอง แต่ฉันไม่ได้รับ เพราะว่าถึุงที่ทำงานพอดี .. เลยเดินไปหา ถามว่า “มีอะไรเหรอ?”

นายทำหน้าเกรงใจเล็กน้อย “เอ่อ คือว่า กำลังคิดว่าจะฝากยูซื้อข้าวที่ Little Kitchen” .. “อ๋อ ได้สิ เอาอะไรล่ะ ว่ามา” ฉันตอบอย่างเต็มใจ เพราะว่านายตัวเองนี่นา อีกอย่าง นายเป็นคนที่รู้จักคำว่า “เกรงใจ” เสมอ ไม่ได้ใช้พร่ำเพรื่อ

เมื่อวาน จึงไปซื้อของมากมาย สำหรับ ๕ ชีิวต ทั้งอาหาร ทั้งเครื่องดื่ม .. ไม่ได้คิดอะไร.. เพียงแต่.. อืม.. นะ คนเรา

{{{
“เรียนมาตั้งมาก เพื่อมาซื้อของหรือเปล่าน้าา..” }}}

เสียงฉันดังก้องในใจ…

(เมื่อแม่รู้ ว่าฉันต้องทำหน้าที่เดินซื้อของกินอย่างนี้ แม่ก็ไม่ปลื้มเท่าไร เพราะรู้สึกว่า ฉันไม่ได้ใช้ความรู้ที่ร่ำเรียนมา.. แม่เคยเอ่ยไว้เหมือนกัน ก่อนจะทำหน้าที่นี้ ว่า.. แม่ว่า มันเหมือนเป็นคนใช้เลยนะ.. ชักเริ่มเห็นด้วยแฮะ)

..

วันต่อมา (คือวันนี้) .. ฉันเลยรู้หน้าที่ ตอนเที่ยงก็ไปถาม ว่าจะกินอะไรกันไหม นายก็(เอาอีกละ)ทำหน้าตา เกรงใจ แล้วขอบใจ ไม่รู้กี่รอบ (เพราะว่าเคยบอกนายเหมือนกัน ก่อนรับตำแหน่งนี้ ว่ากลัวงานมันจะเหมือน ขี้ข้า เสียมากกว่า)

ฉันก็จดว่าใครจะเอาอะไรมาตามระเบียบ ทำเพื่อนายล่ะนะ เดี๋ยวนายจะเสียหน้าว่าไหว้วานใครไม่ได้ แล้วก็ไม่ได้ลำบากอะไรที่จะเดินไปซื้อของให้ มันเรื่องเล็กน้อยจริงๆ

..

.

เดินไป รอที่ร้านทำอาหารไป ก็คิดไปว่า..

{{{ “ทำไม ฉันจะต้องมาเดินซื้อของ ถือของหนักๆ ตากแดดร้อนๆ ด้วยนะ” }}}

{{{
“อืม.. มองในแง่ร้าย.. งานนี้น่าเบื่อจริงๆ ฉันทำงานอย่างนี้ไม่ได้จริงๆ ไม่ชอบงานนี้จริงๆ งานนี้ไม่ใช่ฉันเลย” }}}

{{{ “แต่ก็นะ ถ้าจะมองในแง่ดี.. งานนี้ไม่ใช่งานเดียวที่ฉันทำนี่ ถือเีสียว่า มาเดินออกกำลังกายแล้วกัน” }}}

{{{ “แล้วงานอื่นที่ทำ มันสนุกเหรอ ฉันชอบมันหรือเปล่า” }}}

{{{ “อืม.. จริงสินะ” }}}

{{{ “อืม.. จริงสินะ” }}}

{{{ “อืม.. จริงสินะ” }}}

{{{ “คงได้เวลาจัดระเบียบให้ตัวเอง” }}}

{{{ “หรือฉันจะรอปีหน้า ปีที่ฉันเรียนจบดีนะ” }}}

{{{ “ฉันจะทนไหวไหมนะ” }}}

{{{
“หรือจะอยู่ทำงานที่นี่ต่ออีกสักหน่อย หลังเรียนจบดีนะ .. ไหนๆ นายก็อุตส่าห์อนุญาตให้ไปเรียนได้ ระหว่างนี้ ถือว่าทดแทนคุณ” }}}

{{{
“หรือว่าจริงๆ ฉันทำงานนี้ได้ เพียงแต่ไม่ตั้งใจ” }}}

..

.

นายเคยพูดอย่างปลอบใจว่า “อย่างยูจะให้ทำอะไรก็ทำได้ล่ะ อยู่ที่อยากทำหรือเปล่า..”

จริงไหมนะ……

.

.

* * *

มีคนทักว่า เขียนแต่เรื่อง รักๆ สงสัยกำลัง in love แต่ก็ไม่ได้เอะใจอะไร แต่เพิ่งมานั่งดูโพสของตัวเอง.. เอ่อคือว่า.. แต่ละอัน..

.. คนสองคน*
.. ขอให้รักจงเจริญ*
.. Hug?*
.. รักหรือเปล่า*
.. ตกหลุมรัก*

.

.

เออ สมควรแล้ว ที่โดนทักอย่างนั้น ๕๕๕ ฉันไม่ได้ in love แต่อย่างใด .. ที่จริงแล้ว ก็กำลังหาเหยื่ออยู่น่ะ

มาหาสักทีสิคะคุณขา.. รออยู่
๕๕๕๕๕๕๕๕

.

..

..

.

14 thoughts on “มุม*

  1. อย่างงี้แหละงาน แสดงว่าเจ้านายเอ็นดูหรอกนะ ไม่ได้คิดอย่างอื่นหรอก

    ว่าจะทักเหมือนกัน พักนี้เขียนเรื่องความรักบ่อย

    เอ หรือกำลังตกหลุมรัก

  2. เข้ามาทักว่าทำไมรีบเปลี่ยนมาเขียนเรื่องงานซะละค่ะ กำลังซึ้งได้ที่เลย หุหุ

    ปล.จะตอบให้เข้าประเด็นก็เรียบเรียงไม่ได้เรื่อง อ่านเองก็ยังงงเองอีก เอาเป็นเท่านี้ดีกว่า ^^

  3. มาตอบคอมเม้นท์ :)

    คิดว่าที่วัตสันหรือท๊อปน่าจะมีนะคะ ส่วนโลตัสไม่แนใจเพราะไม่เคยดู แต่จริงๆก็ควรจะมีเพียงแต่อาจจะไม่ใช่ยี่ห้อนี้
    จริงๆเคยใช้อีกยี่ห้อของบูท ซึ่งเป็นธีมธรรมชาติของบูท ใช้แล้วชอบมากๆ แต่เหมือนน้องจะบอกว่าไปแล้วหาไม่เจอ เลยไม่แน่ใจว่ายังอยู่หรือเปล่า

    จริงๆลองใช้ Hot oil ยี่ห้อไหนก็ได้(เพียงแต่ V05 ดังยี่ห้อแรกเลย นึกออกยี่ห้อแรก) ผลใกล้เคียงกันค่ะ แต่บางอันอาจผสมกลิ่นให้หอมขึ้น ซึ่งบางทีก็เวียนหัว
    ลองดูว่าชอบหรือเปล่านะคะ .. การหมักแต่ละแบบพอผมแห้งแล้วจะได้ความรู้สึกที่ต่างกันค่ะ

  4. อ่านแล้วก็เหมือนกำลังอ่านเรื่องของตัวเองอยู่…
    ชั้นก็เคยคิดอย่างแกตอนที่กำลังจัดห้องเก็บของที่ออฟฟิศ “ทำไมตูต้องมานั่งเช็คของในห้องนี้ด้วยฟะ ฝุ่นก็เยอะ นี่มันงานเบ๊ชัดๆ” แต่ถ้าเราไม่ทำ จะมีใครทำ ก็มันเป็นส่วนหนึ่งในงานของเรานี่นะ ทำไงได้
    ………………………………………………………………………
    บางทีคนเราก็ต้องทำงานทุกอย่าง ตั้งแต่สากกะเบือ ยันเรือรบ (เหมือนร้านโชว์ห่วย) ลองคิดดูสิว่า หัวหน้าที่เค้าก้าวไปได้ถึงขั้นนั้น ขั้นที่สามารถชี้นิ้วสั่งเราได้ เค้าก็พร่ำบอกเราว่าเค้าก็เคยเป็นอย่างเรามาก่อน…เจ้านายเค้าจะเห็นว่าเราเป็นคนที่พึ่งพาได้ ซึ่งมันดีต่ออนาคตแน่นอน

    อ้อ..ชั้นก็เห็นด้วยนะ ที่ว่ายังไงเค้าก็อนุญาตให้เราไปเรียนได้ (อันนี้ที่ออฟฟิศชั้นก็ดีมากๆ เหมือนกัน เลยยังไม่อยากออกไง) ชั้นคิดว่า ถ้าจะย้ายงานแกน่าจะรอให้เรียนจบก่อน แล้วดูว่างานที่ทำอยู่เนี่ยมันตันมั้ย มีอะไรก้าวหน้าขึ้นมั้ย เจ้านายเค้าเล็งเห็นความศักดิ์สิทธิ์ของปริญญาเรารึเปล่า ถ้าไม่เป็นเช่นนั้นเลย ก็จงไปเติบโตที่อื่นเถิด…อย่าอยู่ให้เสียเวลา…อาเมน

  5. …ลืมบอก situation อีกอย่างที่แย่กว่าแกอีก…
    ชั้นต้องมานั่งนับเฟอร์นิเจอร์ / Partition / แผ่นTopโต๊ะ / ว่ามีกี่แผ่น กี่ชิ้น แถมต้องจดโค้ดทุกตัวอีกนะ ตอน Renovate office คนเดียว มันรันทดสุดๆ นะ มองโลกในแง่ดีเข้าไว้เพื่อน สู้ๆ นะ
    ปล. ถ้าชั้นเรียนจบ แล้วงานที่นี่ยังเบ๊เหมือนเดิม ชั้นก็ไปเหมือนกันแหล่ะแก ไม่ต้องห่วง อิอิ (เขียนยาวนะเนี่ย อัดอั้นเหมือนกัน)

  6. สวัดดีครับท่าน escribitionist
    ผมเพิ่งเข้ามาที่นี่ครั้งแรก
    ก็กระโดดมาจากบ้านท่านดินครับ

    แรกสบตากับบ้านท่านนั้น
    ประทับใจในว่าแปลกดีสวยและเป็นระเบียบ

    พอเหลือบไปเห็น Random Thoughts
    ยืนสลอนอยู่บนใน side bar ของบ้านท่าน
    ตกใจอย่างยิ่งครับ มันมาอยู่แถวนี้ได้ยังไง!!
    แต่ก็ดีใจ ๆ ฮ่า ฮ่า

    ยินดีที่ได้รู้จักครับ
    -คารแวะ-

  7. เออ ดูแถวนี้คึกคักขึ้นเยอะ
    เห็นที ฉันต้องแวะมาบ่อยๆ แล้ว

    เรื่องงานที่ว่านั่น
    มันอยู่ที่เธอละ

    สำหรับฉัน มีแต่คนถามว่า เมื่อไหร่จะออก
    ฉันเอง แค่คิดว่า ฉันยังเห็นอนาคตที่นี่ไหม
    แล้วฉันจะทำอะไรที่นี่ได้อีกบ้าง

    เท่านั้นแหละ ที่ฉันหาคำตอบให้ตัวเอง

  8. แอบอิจฉาเล็กๆคนมีงานทำ แถมมีเซเว่นอีกด้วย
    แถวที่อยู่มีแค่ร้านยายดี ปากจรวด เวลาซื้อของไม่มีถามขนมจีบ ซาลาเปา มีแต่ถามว่า สดหรือเซ็น

    โลกนี้ไม่มีงานที่เหมาะกับเรา มีแต่เราที่ต้องทำตัวให้เหมาะกับงาน
    ปัญหาไม่ได้อยู่ที่วิธีการ แต่อยู่ที่ความรู้สึก
    ถ้ามีความรู้สึกที่ดี ทำอะไรก็มีความสุข

    ดูขนาดตาแก่บ้านนอกตกงาน ยังมีความสุขได้เลย

  9. วันนี้มาพบกับความผิดหวัง รักคุด เอ้ยยยย ไหงเปลี่ยนสไตล์บล๊อกซะละครับ แหม แซวแค่หน่อยเดียวเท่านั้นเอง เปลี่ยนเรื่องเชียว

    ส่วนเรื่องเหยื่อนี่ คุณมุกเล่นไปประกาศโพล่งซะอย่างนั้น เหยื่อที่ไหนจะไปตกหลุมพลางครับ นี่ขนาดผมหลับหูหลับตาเข้ามายังไม่ตกเป็นเหยื่อเลย ฮ่าๆๆ

    ส่วนเรื่องงานกับสถานการณ์แบบนี้ ผมเรียกว่าการมีน้ำใจต่อเพื่อนร่วมงานละกันครับ อย่าไปนึกว่าตัวเองเป็นแม่บ้านสำนักงานเที่ยวไปเดินซื้ออาหารแทนพนักงานเลยครับ ผมเชื่อว่าวันไหนคุณไม่สบายเดินไปหาอะไรทานตอนเที่ยงไม่ได้ หัวหน้าคุณก็จะไล่คุณกลับบ้าน เอ้ยย ผมหมายถึงหาซื้ออะไรมาให้คุณทานเช่นกันละครับ

    ส่วนที่ว่าคนเราจะไปได้ไกลถึงไหนนี่ อย่างแรกคือต้องมี ความทะเยอทะยาน จากนั้นค่อยหาเป้าหมาย แล้วค่อยวางแผนต่อไปว่าจะบรรลุเป้าหมายอะไรยังไง ผมเชื่อว่าคุณมีเค้ารางต่างๆไว้อยู่แล้ว ขาดก็แต่เวลาที่จะขัดเกลาให้เป็นชิ้นเป็นอันก็เท่านั้นเอง

  10. เรียนมาตั้งมาก เพื่อทำแบบนี้เหรอ..??

    ไม่เคยมีคำถามนี้เกิดขึ้นในใจเราเลยน่ะเนี่ยะ

    เราคิดว่า สิ่งที่เราเรียนมาทั้งหมด เบ็ดเสร็จแล้วก็เพื่อการมีชีวิตอยู่ได้ในสังคม การเผื่อแผ่ แบ่งปัน มีน้ำใจ

    การช่วยเหลือกัน มีน้ำใจ ไม่มีใครได้เรียนกันหรอกครับ ผมว่าน่ะ..

  11. ขอบคุณทุกคนสำหรับความคิดเห็น.. ทำให้ฉันได้มองได้หลากมุมมากขึ้น มองเห็นแง่คิด ที่บางที ไม่ได้ผ่านเข้าหัวฉันมา นี่ล่ะ ข้อดีอีกอย่างหนึ่ง ของบ้านแห่งนี้ :) .. ขอคารวะงามๆ ให้ทุกความเห็นเจ้าค่ะ

    @มัส.. จ้า จะมองโลกในแง่ดีขึ้นแล้วกัน น่าเอ็นดู ก็น่าเอ็นดู .. ไม่ได้ตกหลุมรัก แต่หาหลุมอยู่คุณ .. ช่วยหาหน่อยดิ :D

    @z2you.. สงสัยมุกเขียนให้งงแน่เลย ๕๕๕ แต่คนตอบคงงานหนัก จนไม่รู้จะเรียบเรียงคำตอบยังไง ด้วยล่ะมั้งเนอะ :p .. เลิกเรื่องเครียด ไปเฟี้ยวๆ เรื่องรักดีกว่าน้าา

    @bpitti.. ไปตอบที่บล็อกแล้วน้า.. มีการลืมว่า WP track comment ได้ด้วยแฮะ ฮี่ฮี่

    @ByePass.. เออ.. เคยคิดมาตลอดว่าแกทำได้ไง เห็นแกก็เคยเล่าคร่าวๆ ว่าต้องทำโน่นทำนี่.. แต่คิดว่าแกชอบ เหมือนที่ชุมันชอบงาน HR ที่ยุ่งกับคนมากๆ คนที่เรื่องมากด้วยอ่ะ .. สรุปว่าเราตกที่นั่งเดียวกันหรือเปล่า? :) แต่ของแก อีกตั้ง ๒ ปี.. ยังไม่ได้เริ่มเรียนเลยนี่

    @nat.. สวีดัดครับท่าน nat เพิ่งจะ add blog ของท่าน เมื่อเห็นจากของท่านดินนั่นล่ะ เพราะว่าลองเข้าไปเยี่ยมๆ เล็งๆ แล้ว .. อืม.. เขียนอย่างนี้ น่าอ่านดีเหมือนกัน (คือทุกบล็อกที่ add ไว้ คือที่ที่จะเข้าไปเยี่ยมเมื่อว่างเสมอ ไม่แปะไว้ เดี๋ยวจะหาอีกที หาไม่เจอน่ะท่าน).. ยินดีที่ได้รู้จักอีกทีท่าน.. ๕๕๕ อืมๆ คารแวะ แล้วจะไปแวะไปหาที่บ้านท่าน

    @||-Ange-||.. เธออ่ะ มีหลายบ้าน ๕๕๕ เลยไม่รู้จะแวะบ้านไหนดี วันๆ ไปอ่านไดฯ ในบ้านหลังใหญ่ ก็หมดเวลาแล้วเธอเอ้ยยย แต่บ้านน้อยหลังนี้ ก็รอให้เธอแวะมาเสมอล่ะ อิอิ.. ว่างเมื่อไร ก็มา ครึกครื้น ครื้นเครง

    @tomwork.. สวัสดีค่ะ จริงเสมอไปหรือคะ ที่เราต้องทำตัวให้เหมาะกับงาน ทำไม เราจะหางานที่เหมาะกับเราบ้างไม่ได้ล่ะคะ .. แต่ก็เห็นด้วยกับตรงที่ว่า “อยู่ที่ความรู้สึก” นะคะ หากเพียงมองเห็น “ด้านดีๆ” ของสิ่งที่เราทำ เราก็น่าจะทำได้อย่างมีความสุข.. จะลองมองดูค่ะ .. :)

    @SP.. รักไม่ได้คุด.. แหม ไม่ใช่ฟัน ถึงจะได้คุด.. รู้สึกถอนไปหมดแล้วด้วยคุณ (ว่าจะเปลี่ยนไปเป็นเรื่องรักอกหัก เป๊าะๆๆๆๆ ดีกว่า ๕๕) และเพราะว่าถอดไอ้คุดๆ ทั้งหลายไปหมดแล้ว มันไม่เลยไม่มีหลงมาให้แม้แต่จะคุด เหยื่อเลยไม่เกิดน่ะคุณ.. (งงมะ?)

    อืม.. ใช่ นายเอง เวลาจะไปซื้อของกินอะไร แล้วฉันไม่ได้ลงไปไหน นายยังถามเลย ว่าจะกินอะไรไหม จะได้ซื้อกลับมาเผื่อ.. ลืมได้ไงนะฉัน จริง จริง จริง.. ยังเคยใช้นายซื้อ Starbucks เลย.. ๕๕๕ เปล่า อันนี้เวอร์ไป.. แค่พอดีนายแวะ แล้วถามว่าเอาไหม.. มื้อนั้นเลยไม่ต้องเสียเงินซื้อเองอีกต่างหาก เพราะนายไม่เอาเงินคืน (ทำให้หลังจากนั้น ไม่ค่อยกล้าฝากซื้อ เพราะว่านายไม่เอาเงิน.. แป่ว)

    .. ต่อไป ก็ต้องเรียบเรียงความคิด ความตั้งใจ และเป้าหมายชีวิต.. จะได้เดินให้ถูกทาง.. เนอะคุณ

    @nevikup.. ค่ะ.. น้ำใจเป็นส่วนหนึ่งของการดำเนินชีวิต แต่ไม่ต้องเรียน ก็มีน้ำใจได้ค่ะ คนไม่มีการศึกษาบางคน (และหลายๆ คน) มีน้ำใจมากกว่า คนมีการศึกษาสูงๆ อีกนะ ไม่คิดอย่างนั้นเหรอ .. การเรียน การศึกษา บางทีก็ไม่ได้ช่วยขัดเกลาจิดใจมนุษย์หรอกนะคะ (ในความคิดฉันนะ) เพียงแต่ทำให้ “รู้” ถูกผิด..

    .. แต่ก็ค่ะ.. จริงๆ แล้ว การอยู่ในสังคม ก็คือการเกื้อกูลกัน ถึงจะอยู่อย่างเป็นสุข ทั้งเรา ทั้งเขา ..

    … นั้นแล :)

  12. ถามว่างงรึเปล่าใช่มั้ยครับ คำตอบคืองงครับ ฮ่าๆๆ สรุปว่าทุกวันนี้ไม่มีเหยื่อมาเพราะคุณมุกไม่มีฟันคุดนะหรอครับ อย่างนี้แก้ไขได้สบายมาก รีบปรึกษาหมอฟันโดยด่วน ขอถอนเขี้ยว(จะได้ไม่ไปฟัดใคร) เพิ่มกราม (เอาไว้เคี้ยวหญ้าอ่อน) ฮ่าๆๆๆๆๆ

    ผมเชื่อว่าเจ้านายคุณมุกยิ่งกว่ายินดีครับสำหรับกาแฟ starbucks ครั้งหน้าลองสั่ง banana java chip นะครับ อย่อยยยย ฮิๆ

    “.. ต่อไป ก็ต้องเรียบเรียงความคิด ความตั้งใจ และเป้าหมายชีวิต.. จะได้เดินให้ถูกทาง.. เนอะคุณ” – ใช้เป็นแนวทางสำหรับเดือนนี้ได้อย่างสบายเลยครับ :)

  13. อย่ามองว่าการรับใช้ผู้อื่น..เป็นเรื่องเสียเกียรติเลย
    ผู้ที่ประสบความสำเร็จในโลกนี้…ทุกคน
    กลายเป็นผู้ยิ่งใหญ่ได้…เพราะเขารับใช้ผู้คนมากที่สุด
    เท่าที่เขาจะสามารถทำได้
    ขนาดของความสำเร็จของเรา…ขึ้นอยู่กับจำนวนคนที่
    เราช่วยให้เขาได้สิ่งที่เขาต้องการ

    เมื่อเราให้ผู้อื่นโดยไม่หวังสิ่งตอบแทน…จักรวาลจะคืนให้เราเป็นร้อยเท่า…เราจะรู้ได้ก็ต่อเมื่อ…เราก้าวออกมาจาก
    ความคิด…แล้วมาเป็นผู้ดูอยู่เงียบ ๆ…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s