งานแต่ง*

เมื่อวาน ไปงานแต่งเพื่อนสนิทคนหนึ่ง “ชุ” สนิทตั้งแต่ สมัยมัธยม และเจ้าบ่าว “ป๊อป” ที่เรือนเจ้าสาว สาขารัชวิภา เป็นการจัดงาน แบบเรียบง่าย เลี้ยงอาหารกลางวัน กับเชิญญาติสนิท มิตรสหายซี้ๆ เท่านั้น (ซึ่งก็ปาไป เกือบ ๒๐๐) ญาติเยอะกันจริงๆ

งานเริ่มประมาณ ๘ นาฬิกา แต่ฉันไปถึงตั้งแต่ ๖.๒๐ น. ไปพร้อมเจ้าสาว-เจ้าบ่าว เพราะว่า ไปเองไม่เป็น ต้องขับรถตามๆ กันไป แหะๆ (ดีนะ ที่บ้านใกล้เจ้าสาว)

งานนี้จะเป็นงาน กึ่งไทย ปนจีนเล็กน้อย บ้านเจ้าสาวไปทางจีน เจ้าบ่าวไปทางไทย

Chu's Wedding

สถานที่: เรือนเจ้าสาว
สถานที่ ดูเล็กกว่าในภาพ แต่ว่า โล่ง อากาศดี (โชคดีที่ฝนไม่ตกด้วย) อาหารใช้ได้ (แต่ไม่ได้ลองอาหารเช้า) ขนมหวานบางอย่าง แม่ชุ ทำมาเอง อร่อย.. เม็ดขนุน.. ลูกชุบ (อ๊ะ เพิ่งนึกได้ ไม่ได้ชิม ขนมชั้น.. งื้อ.. )

ของชำร่วย และ สมุดอวยพร
ของชำร่วยเป็นพวงกุญแจ แต่ที่ชอบคือ postcards ที่ซื้อมาใช้แทน สมุดอวยพร.. พอเขียนเสร็จ ก็ให้หย่อน (เขียนยังไงหว่า คำนี้) ลงตู้ไปรษณีย์ใจ.. น่ารักดี.. เสียเวลาไปกับการเลือกลาย ไปรษณียบัตร ๕ นาที เขียนอีก ๑๐ นาที (ดีนะ ที่มีปากกาสีๆ พกไปด้วย)

พระ
มีพระมาสวด แต่จำไม่ได้ว่า กี่รูปแฮะ.. แหะๆ มัวแต่นั่งพนมมือ พยายามจะท่องตาม.. ท่องได้เพียงส่วนน้อยๆ ง่ายๆ

นะโมตัสสะ..
พุทธัง สะระนัง..
พาหุงสะหะ..
อิติปิโส..
ศีล ๕..

.

พิธีแห่ขันหมาก
เป็นครั้งแรก ที่ได้เห็นใกล้ๆ ตื่นเต้น อย่างกับเป็นเจ้าสาวเอง (ส่วนเจ้าสาว นั่งขำ เมาท์แตก อยู่ในห้องพิธี)

ขบวนเริ่มเข้ามาจากชั้นล่างเลย (ต้องขึ้นบันไดมา ๓-๔ ระดับ กว่าจะถึงชั้นที่จัดงาน)

มองๆ ไป.. เอ๊ะ เอ๊ะ.. เขากั้นประตูกันนี่นา..

“เฮ้ยๆ จะกั้นเปล่า?” ฉันรีบเดินไปถาม เพื่อนๆ ที่นั่งเมาท์แตก (แหกโค้ง)

ด้วยเสียงเรียกเพียงเท่านั้น เพื่อนๆ ๑๐ กว่าชีวิต ลุกจากเก้าอี้ (คาดว่า ทุกคนกำลังเล็งอยู่ แต่ไม่กล้า เมื่อถูกชวน จึงเฮโล)

“เฮ้ยๆ เอา.. “
“ใครมีสร้อยบ้างเนี่ย”
“มุก มุก ขอสร้อยคอหน่อย”
“ใครมีสร้อยทองอีกไหม”
“ไม่เป็นไร เอาสร้อยที่คอแกนั่นล่ะ”
“ไม่ใช่ทองได้เหรอแก”
“ไม่รู้แฮะ”

ด้วยเหตุนี้ เลยมีสร้อยดำ สร้อยเงิน สร้อยฟ้า สร้อยสั้น สร้อยยาว มั่วซั่วไปหมด ๕๕๕

จากคู่ที่กั้นประตู ที่ยาวอยู่แล้ว (เกือบ ๒๐ ชั้นได้) เจอพวกเรา เหล่าเพื่อนเจ้าสาว สมัยมัธยมเข้าไปอีก ๗-๘ แถว.. เมาเลยทีนี้

เ ม า มั น !

มันคนกั้นนี่ล่ะ.. แกล้งเจ้าบ่าว สะใจ สะใจ ๕๕๕ (เจ้าสาวเองก็นั่งสะใจ อยู่ในห้องแอร์นะ)

“ซองหมดแล้ว เดี๋ยวไม่พอ” เจ้าบ่าวร้องขอ
“ไม่ได้ ไม่ได้ กั้นอยู่ ไม่เห็นเหรอ” เพื่อนเจ้าสาวทั้งหลาย ไม่ยอม (ออกอาการงกสุดขีด)

ส่วนเพื่อนเจ้าบ่าว นั่งเรียบร้อย อยู่กับโต๊ะ สุขุม นุ่มลึก.. (เพิ่งมารู้ทีหลัง ว่าเป็นรุ่นพี่ๆ เรากันหมด) มองพวกเราแบบว่า .. อีเด็กพวกนี้ นี่.. เสียงดังจริงๆ ๕๕๕๕๕

ใครที่หวังว่า มาเจอเพื่อนเจ้าบ่าว (เหมือนงานอื่นๆ) แล้วได้คู่กลับไป.. หมดสิทธิ์ เพราะสำแดงอิทธิฤทธิ์ไว้เรียบร้อย (โรงเรียนจีน).. เขาเมินเสียแล้ว ๕๕๕๕๕๕๕๕๕

..
ผ่านพ้นพวกมารดำ ทั้งหลายไป.. ไปเจอที่ดักอยู่ในห้องแอร์อีกที (ห้องพิธีนั่นล่ะ)

ที่เด็ดสุดคือ อี้ของชุ อี้ที่ไม่ได้ออกไปโดนแดด แต่นั่งเมาท์เมามันกับชุ.. ได้ไป ๑๐๐๐ กว่าบาท.. เพราะเป็นด่านสุดท้าย ก่อนถึงตัวเจ้าสาว..

“หมดแล้วครับ เหลือเท่านี้” ป๊อปบอก พร้อมกับแบบแบงก์ ๒๐ หนึ่งปึกในมือ (น่าจะ ๔-๕๐๐ ได้)
“ไม่ได้ ไม่ได้ ไม่พอ แค่นี้จะไปพอได้ไง” อี้บอก
“ผมไม่ได้พกกระเป๋าตังค์มา”
“หามาสิ หามา”
“อ่ะ นี่เลย กุญแจรถราคา ๑ ล้าน”

(( ฮ า ))

แต่อี้ไม่ได้รับ เพราะจะเอาเป็นเงินสิ

“คุณแม่ครับ คุณแม่” เจ้าบ่าว หันหลังหาแม่ และเลือกเป็นแบงก์พัน ๑ ใบ จากกระเป๋าเงิน

(( เ ฮ ))

“โห.. สบายจริงๆ เลยนะ นั่งเฉยๆ ตากแอร์ ได้พันกว่าบาทเลย คนอื่นเขาตากแดด ร้อนๆ ข้างนอก” หลาน (ชุ) แซวอี้ตัวเอง แล้วหัวเราะใส่กัน

..
“ชุ.. ฉันรู้แล้ว เธอเหมือนใคร..” (อี้หลานพอกับ แสบจริงๆ) ฉันพูด
“ฮ่าฮ่า.. อืม” ชุขำ

.

สินสอดทองหมั้น
นอกจากเงินทอง เห็นมีข้าว ดอกไม้ อะไรเทือกนี้ เพื่อความอุดมสมบูรณ์อะไรสักอย่าง (พิธีกรพูดละเอียดมาก จำไม่ได้ เพราะมัวแต่ถ่ายรูป)

อวยพร
ที่ประทับใจคือ พิธีกรบอกว่า บุพการีทั้ง ๔ ท่านที่นั่งอยู่ ถือว่าเป็นพ่อแม่ของ เจ้าบ่าวและเจ้าสาว ให้รักท่านเท่าๆ กัน เคารพท่านเท่าๆ กัน ให้ดูแลท่านยามแก่เฒ่า

และที่ประทับใจยิ่งกว่า.. คือตอนที่ พ่อแม่ของทั้งสองฝ่าย มอบของขวัญ เงินก้นถุง ให้ทั้งบ่าวสาวแล้ว.. พิธีกรบอกว่า

ตามธรรมเนียมไทยแล้ว “เจ้าบ่าว จะต้องมอบสินสอด เงินทองที่ได้มา ให้เจ้าสาว..” (ฮิ้ววววววววววว เสียงตบมือดังลั่น ส่วนเจ้าสาว หัวเราะชอบใจ) และให้ทำพิธีมอบข้าวของที่ได้ ให้เจ้าสาวทั้งหมด

“ต่อไป หากทำงานได้เงินมา ก็ให้เจ้าสาว เก็บไว้นะ จะใช้เมื่อไร ก็ค่อยไปขอ”

ฮิ้ววววววววววววววววววววว อีกรอบ

หลั่งน้ำพระพุทธมนต์
เพิ่งรู้ ว่าเรียกแบบนี้.. ฉันเรียก รดน้ำสังข์ .. โง่ไป.. ๕๕๕ เรียกอีกที ก็ยังเรียก หลั่งน้ำสังข์ทอง.. เอ๊ออ.. เอาเข้าไป.. คือว่า เรียกอยู่ ๔-๕ รอบ กว่าจะเรียกคำยาวๆ นี้ได้..

ที่เคยเห็นในทีวี ช่วงเวลานี้ จะเป็นช่วงที่เจ้าสาวน้ำตาซึม ซึ้ง..

ไม่ค่ะ.. เจ้าสาวเพื่อนฉัน.. หัวเราะ และขำเจ้าบ่าว ที่กำลังซึ้ง.. เหมือนจะน้ำตาซึม .. เจ้าสาวทำหน้าตาทะเล้น

สลับเพศกันเลยไป..

ได้เวลา
และแล้วก็ได้เวลากิน และถ่ายรูป.. หมู่พ้องเพื่อนอีกรอบ..

.. ก่อนกลับ

.

* * *

ณ งานแต่ง

“เฮ้ยๆ เพื่อนๆ เอาอย่างนี้ดีกว่า ใครมีแพลน จะแต่งงาน อีกบ้าง แต่ไม่ใช่เราแน่ๆ” จุ๋งรีบประกาศตัว

“เออๆ มีเปล่าวะ จะได้เตรียมตัวล่วงหน้า มาบอกแค่ ๗ วันล่วงหน้า เตรียมตัวไม่ทัน” เพื่อนอีกคนสมทบ

“ใช่ๆ เราจะได้เตรียมตัวก่อน จะได้ fit and firm” จุ๋งได้ที รีบเสริมต่อ

“เฮ้ย ไอ้ปุ้ยเปล่าวะ?” มีเสียงดังขึ้นมา

“อะไร.. เรายังหาเจ้าบ่าวไม่ได้เลย” ปุ้ยรีบปฎิเสธหน้าแดง

“เราว่า คนต่อไป ต้องเป็นตุ่ยแน่เลย ตุ่ยมันต้องไม่ยอมแพ้ ชุ กับ เร หรอก” ปุ๊กพูด.. ตอนนี้ตุ่ยอยู่เมืองนอก ใกล้จะกลับมาแล้วเหมือนกัน… อยู่ไกล ก็ยังถูกนินทา ๕๕

(เอ่อ เพื่อนๆ คะ ที่แน่ๆ ไม่ใช่มุกแน่นอน เดี๋ยวจะสร้างคานรอ)

..
แม่ถาม “สนิทกับป๊อปขนาดนั้นเลยเหรอ?” (กรุณาเพ่ง แล้วจะเห็นว่า มุกแอบควงเจ้าบ่าว ๕๕๕๕)

“ไม่เชิงหรอก แต่รู้สึกคุ้นเคย” (เพราะชุเมาท์ให้ฟังบ้างเหมือนกัน)

..

“ในที่ทำงาน พูดจริงๆ ว่ะ หาเพื่อนจริงใจยากนะ”
“ใช่ๆ มันไม่เหมือนสมัยเรียน”

พอได้ยินดังนั้น ฉันหันไปมองเม้ง

“นึกว่าฉันเป็นคนเดียวว่ะ อาการนี้”
.
.

นอกรอบ

“เฮ้ย เธอๆ”
“หืม”
“ไม่อยากจะทักเลย กลัวเสียความมั่นใจ”
“ทำไมล่ะ?”
“เธอจะแต่งตัว ธรรมดาให้มันเหมือนคนอื่นไม่ได้หรือไง?”
“… “
“หรือถ้าเธอ จะแต่งให้มันยิปซี ก็แต่งไปเลย”
“… “
“ไม่ใช่มาแต่ง ครึ่งๆ กลางๆ”
“ยังไงเนี่ย”
“ก็ดูดิ จะยิปซีก็ไม่ใช่”
“เง๊อออ ไอ้บ้า ก็แต่งอย่างนี้ มันสบายดี แต่งรุงรังๆ แล้วมันไม่ถนัด”

..
“ตกลง เธอมีชุดไปงานชุดเดียวเหรอ”
“เออจริง คราวก่อนโน้นก็ชุดนี้”
“ตั้งแต่พี่เห็นคราวที่แล้ว พี่ก็รู้แล้ว”
“๕๕๕๕”

.
.
ป.ล. การได้มาเจอเพื่อนๆ สมัยเรียนอีกครั้ง ทำให้นึกถึงเมื่อสมัยเด็ก ถลกกระโปรงนั่งเล่นในโรงเรียน (หญิงล้วน) เป็นวัยที่สนุกสนานกว่าตอนนี้มากนัก

ป.ป.ล. ตอนนี้ กำลังคิดว่า ซื้อกล้องใหม่ หรือว่า ซ่อม จะดีกว่ากัน.. แต่จริงๆ ถ้าซ่อม ก็คงไม่แพงเท่าซื้อใหม่อยู่แล้วเนอะ..

กล้องเจ๊ง เพราะว่า โดนความร้อนนานเกินไป.. อบมันไว้ในรถ.. ฮือ… บทเรียน ราคาแพง..

.

.

23 thoughts on “งานแต่ง*

  1. พี่ๆ ญาติๆแต่งนี้ก็จะประมาณนี่แหละ ถ้าตอนคุณยายอยู่ ท่านจะให้ทำตามพิธีเป๊ะ

  2. ตามที่แอบคุยกันไว้
    สักวัน ฉันกับพี่นิวจะลากเธอไปซื้อเสื้อผ้าสักสองสามชุด
    เอาไว้ออกงาน ^^

    เวลาจะไปงานก็หยิบชุดพวกนี้ ไม่ต้องคิด คิดแค่ คราวก่อนใส่ตัวไหน ครั้งนี้ก็หยิบอีกตัว สลับกันไป

    เพราะเธอเล่นใส่ชุดนี้ทุกงาน ถ้าเอารูปทุกงานแต่งที่เธอไป มาเรียงต่อกัน คนเค้าจะหาว่าเดินสาย 5 5 5
    เพราะเหมือนเป็นวันเดียวกันเลย

  3. ลืมดูว่า ครั้งนี้ใส่บูทคู่นั้นอีกรึป่าว – -”

    ดีหน่อยที่ไม่ได้ทาตาแบบใส่หน้ากาก … ^^”

  4. หวัดดีป้าแว่น

    เสียดายมองภาพไม่ค่อยชัดเท่าไร อดดูป้าสวยเลย ๕๕๕๕

    ว่าแต่

    ป้าจะขึ้นคานจริงๆเหรอ ?

  5. น้องขา พี่ก็อุตส่าห์ทำ link ให้คลิ๊ก กุลิ๊ก กุลิ๊ก ทำไมไม่คลิ๊กล่ะ ที่รัก.. จะได้เห็นรูปเบ้อเริ่มเลย..

    อัพโหลดอยู่นานสองนานเชียวนะ

    ๕๕๕๕

  6. สวัสดีค่ะ
    อ่านแล้วคิดถึงเพื่อนที่เคยบอกไม่อยากแต่งงาน
    แต่สุดท้ายก็แต่งไปก่อนชาวบ้านเค้าเลย – -“

  7. อุอุ ไปงานแต่งงานแรกหรือเปล่านี่ เขียนเสียละเอียดเชียว

    วันเวลาผ่านไป เมื่อเพื่อนแต่งไปทีละคนสองคน จนจะหมดกลุ่ม แล้วจะไม่อยากไปงานแต่งเลยล่ะหลานเอ๋ย

  8. กั้นประตูนี่ ถ้าเกิดเจ้าบ่าวชักรำคาญ ไม่อยากเล่น แล้วหันหลังเดินกลับเลย ทำไงล่ะ

  9. ไม่รู้ทำไมนึกถึงเพลงนี้ขึ้นมา

    ทำไม่น้องไม่แต่งาน จะอยู่บนคาน เอ้ยยย จะอยู่อีกนานเท่าไร หุๆ

    เพื่อนคุณบอกล่วงหน้า 7 วันหรอ เพื่อนผมนะบอกล่องหน้าครึ่งปี ดูท่ามันจะตื่นเต้น หุๆ

    ว่าแต่แต่งหน้าแนวหน้ากากมันเป็นไงอะ รูป รูป

  10. คำว่า คนในอยากออก คนนอกอยากเข้า ดูจะเชย หรือ out ไปเยอะทีเดียว

    เร็วๆ นี้ ผมได้ยิน ใครบางคนพูดว่า
    ถ้ายัง … ก็อย่าเพิ่งแต่ง
    ถ้าแต่งแล้ว ก็อย่าหย่า
    ถ้าอย่าแล้ว … ก็อย่าแต่ง

    ไม่รู้จะพูดยังไงต่อเลย …

    : )

  11. ฮ่าๆๆๆๆๆๆ
    แย้วเมื่อไหร่จะมีการ์ดเชิญไปงานแต่งเจ้าของบล็อกบ้างง่ะ

  12. ฮา ฮา ท่านใส่ชุดเดียวไปทุกงานเหรอ ???
    ฮา ฮา เดินสาย…เดินสาย…
    ..
    ..
    ท่านมุกทราบไหมขอรับว่า จะ import เนื้อหาจาก WP เข้า blogger อย่างไร? ทำได้ไหม?

    คารวะ

  13. ตามคุณ aut เข้ามาอ่านค่ะ

    อ่านแล้วเห็นภาพ และสนุกตามจริงๆ นึกถึงงานแต่งตัวเอง สนุกเหมือนกัน อยากแต่งอีกรอบ หุหุ

    ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ :)

  14. ว้าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ แต่งซะแระ

    ไหนบอกจะขึ้นคาน?

  15. สนุกดีครับงานแต่ง
    คราล่าสุดที่ได้ไปงานแต่ง
    เป็นงานของพี่ที่ออฟฟิต
    ได้แบกต้นกล้วยเลยทีเดียวเรา
    ประเพณีสวยงาม
    รอยยิ้มเปอะเปื้อนทั่วงานเลยเชียวครับ

  16. อา..ท่านมุก WLW เวิร์คเมื่อไรรบกวนขอคำแนะนำด้วย
    ข้าพเจ้าอ่านเจอฝรั่งใช้กัน ยังงง ๆ ว่าใช้อย่างไร รบกวน รบกวน…

    คารวะ

  17. เออ ป้าแว่นเราหายไปเรย

    หรือว่าไปเตรียมงานอยู่น้า

    หายจ้อยเรย

  18. งานแต่งนี่มุกไปช่วยงานทุกทีเลยอ่ะ
    ไม่ค่อยได้ไปเป็นแขก

    ไปรษณีย์หัวใจน่ารักดค่ะี =)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s