ฉันกำลังยิ้ม*

นั่งเพียงลำพัง
ในห้องขนาดใหญ่

ไร้ผู้คนเดินผ่าน
ไร้ผู้คนเหลียวแล
ไร้เสียงเขาและเธอ
ไร้เงา

เหงาไหม?
ถามตัวเอง

ไม่เหงาแฮะ
ตอบตัวเอง

ห้องที่ดูไร้คน
นั่นเพียงเปลือกนอก

ทุกอย่าง อยู่ที่ใจ
สิ่งต่างๆ ในใจ
ทำให้ไม่เหงา
ไม่ไร้ใจ

ยิ้มได้
กับสิ่งดีๆ ในชีวิต
ภายใต้แสงสลัวๆ
เพียงลำพัง

..

ฉันกำลังยิ้ม

.

(ไม่ได้บ้านะ ๕๕)

* * *

(ห้องทำงาน)

วันนี้ มีโอกาส ได้ถือโอกาส เอาเรื่องงานมาอ้าง เพื่อเข้ามานั่ง ใช้ชีวิตเต็มวัน อยู่ในห้องประชุมใหญ่ เพียงลำพัง

งานที่ถือโอกาส (ถือไม่บ่อย เพราะว่าหนัก) เอาไปอ้าง คือ งานที่ต้อง ลงบันทึกข้อมูลของเอกสารในกล่อง ที่จะต้องนำส่ง ไปฝากเก็บไว้ที่บริษัทรับฝากเก็บเอกสาร (เพิ่งรู้ว่ามีบริษัทแบบนี้ ก็ตอนต้องทำงานนี้ครั้งแรก เมื่อปีก่อนนี่ล่ะ)

ฝ่ายบัญชี จะมีเอกสารเยอะที่สุด จะนำใส่กล่อง แล้วเขียนเอาไว้ ว่ามีอะไรบ้าง ฉันก็ต้องมาบันทึก และใส่หมายเลขอ้างอิงให้ ก่อนส่งไปบริษัทที่รับฝาก

(จริงๆ ต้องให้ receptionist ช่วยทำ แต่ว่า ยังหาไม่ได้.. เพราะว่า ยังไม่มีเวลาไปอ่าน CV’s กองโตเลย)

นั่งในห้องใหญ่ๆ เงียบๆ เปิดเพลงฟัง ทำงาน ไม่เปิดไฟ แล้วอาศัยไฟจากประตูกระจก ทางระเบียง

อืม.. สงบดีจัง

จริงๆ ก็ไม่ค่อยแตกต่าง จากที่ที่นั่งประจำเท่าไร เพียงแต่ไม่มีประตูปิดกั้น ส่วนนั้นจะเป็นคอก (จะนึกถึง คอก ช้าง ม้า วัว ควาย หรือว่า หมู ก็ได้นะ .. ไม่ว่ากัน ๕๕๕) บุ๋มลงไป ด้านหลัง เป็นประตูกระจก ออกไปทางระเบียง.. ทำให้มักไม่เปิดไฟ (เช่นกัน)

ที่ทำงาน ฝั่งที่นั่ง ก็จะเงียบๆ สงบในระดับหนึ่ง เพียงแต่ หากมีคนเดินไปมา เมื่อใด.. เป็นได้แวะพัก ทักทาย ทำลายความสงบ แทบจะทุกครั้งไป (จะว่าดี ก็ดี จะว่า ไม่ดี ก็ไม่ดี แล้วแต่อารมณ์ ณ เวลานั้นๆ)

ส่วนอีก ๒ ฝั่ง จะเป็น ไอที (หนุ่ม เฒ่า ตรึม..) และ บัญชี (สาว เฒ่า ตรึม..)

..
ทำให้ยิ่งรู้ตัวเข้าไปใหญ่ว่า น่าจะชอบนั่งเงียบๆ คนเดียวเสียมากกว่า กระมัง..

หรือว่า ควรไปลองนั่ง รวมๆ กับชาวบ้านสักครั้งก่อน.. เพราะว่า เท่าที่จำได้.. ตั้งแต่ทำงานมา ไม่เคยต้องนั่งทำงาน รวมกันเป็นกลุ่มก้อนโตๆ ที่จะมีคอกกั้น แล้วจะมีพนักงานสัก ๔-๕ คน นั่งหันหน้าชนกัน จัดเป็นกลุ่ม.. แล้วก็จะมีอีกหลายๆ กลุ่ม ถัดๆ ไป..

คิดว่า ยังไม่เคยนั่งแบบนั้น..

ที่เคยนั่งหันหน้าหากัน ถึงโต๊ะจะทำที่ไว้เผื่อนั่งได้ ๔ คน หันหากัน.. ตรงที่ฉันนั่ง ก็มีแค่ ๒ หน่อ เท่านั้นเอง ๕๕๕

เลย.. ไม่เค๊ย ไม่เคย.. นั่งกับคนหมู่มาก..

.

..
เออ.. วันนี้เขียนเรื่องอะไร? งงไหม? งงเหมือนกัน.. พอดีมานั่งห้องนี้ เลยเกิดอยากเล่า

ไปละ

..

.

[Posted via WLW]

14 thoughts on “ฉันกำลังยิ้ม*

  1. ไม่ใช่งงแบบธรรมดา อยากบอกว่างงมาก เมายากันยุงในคอกรึเปล่าครับคุณ

    เอาข่าวมาบอก สุดหล่อคนคุกของคุณกลับมาแล้ว

  2. ฉันคิดจะยิ้ม…

    .
    .

    ฉันเดินไป

    เห็นต้นไม้
    เห็นดอกไม้
    เห็นแมลง
    เห็นคุณลุงจูงหมา
    อ่ะ นั่น คุณป้าก็จูง
    อีกคนหนึ่งมีหมาเป็นฝูง
    ดูเหมือนจะถูกหมาจูงซะมากกว่า

    ฉันยังคงเดินไป

    ก็ยังคงเห็นต้นไม่อยู่ดี
    ดอกไม้ก็ยังมีให้ดู
    อ่ะ นั่นที่บนฟ้า
    นกเป็ดบินมาหลายตัว
    ไม่กลัวที่จะร่อนลงในบึง
    แย่งกันทึ้ง แย่งกันไช
    น้ำเต้นระริกไหวเป็นระรอก
    ฉันมองดูแล้วเดินไป
    เดินไป แล้วก็มองดู
    ดูไป ดูมา อา..นั่งบ้างก็คงจะดี

    ฉันนั่งมองดู

    ลมอ่อนล้อยอดคลื่น
    กลางบึงมีเกาะแก่ง
    ดอกไม้แย่งกันบาน
    มีสะพานทอดไปหา
    ฉันล้าที่จะเดิน
    ใช่..เพราะฉันกำลังเพลินกับการนั่งอยู่

    ฉันยังคงนั่งอยู่ และก็ดูในสิ่งที่เห็น

    แต่พวกมันลอยอยู่
    แล้วจ้องดูมาที่ฉัน
    พวกมันคงคิดว่าฉันมีขนมปัง
    ทั้งๆ ที่ฉันไม่มี
    พอฉันขยับลุ๊กลิ๊ก
    พวกมันก็ยิ่งลุ๊กลน
    บ้างตีปีก บ้างไชขน
    รอจนเหนื่อยก็ไม่ได้กิน
    พวกมันคงคิดตำหนิฉัน
    ว่าอะไรกันพ่อคนใจหิน
    ขนมปังสักหน่อยก็ไม่มีให้กิน
    และแล้ว พวกมันก็บินจากไป

    แน่ล่ะ ฉันยังคงนั่งอยู่ และเฝ้าดูพวกมันบิน

    บินไป
    บินไป
    บินไป

    .
    .

    ในท้ายที่สุด
    ฉันถึงรู้ตัว
    ว่าฉันก็กำลังยิ้ม

  3. เขียนเก่งจริงท่านสอ.. ยิ้มจริงๆ อ่านตามไป แล้วก็ยิ้มจริงๆ รู้ว่าท่านจะมีถ้อยคำยาวๆ มาฝาก ให้ยิ้ม

    (ยิ้ม)

    :)

  4. งงอ่ะ
    แต่จะบอกว่าปวดท้องอ่ะพี่มุก 555555555
    ไม่ใช่แระ
    คืองี้
    รูปไม่มีให้ดูค้าบบบบ
    เพราะไม่ได้เปนคนถ่าย
    คาดว่าคงไม่มีใครว่างถ่ายด้วย
    เพราะวุ่นเหลือหบลาย
    ถ้าอยากดู titv ซิคับ
    แต่ออกอากาศไปแล้วอ่ะดิ 555

  5. เธอกำลังทำอะไรน่ะ?

    .
    .

    นั่งอยู่หน้าจอ
    แล้วก็หน้าบาน
    กายสะท้านระริกๆ
    เสียงซิกๆๆ แปลกๆ

    อะไรของเธออีกล่ะ?

    สายตาเฝ้าจ้องเขม็ง
    เพ่งมองอักษรกรเกร็ง (อยู่ที่เม้าท์)
    คอยเล็งไล่อ่านที่ละตัวๆ
    แล้วยิ้มยั่วอยู่กับตัวเอง

    เธอเป็นอะไรหรือเปล่า?

    เฝ้าอ่านอะไรก็ไม่รู้
    บางครั้งหัวเราะหุ หุ
    ฉันก็แค่อยากจะรู้
    ว่าโฉมพธูเธอเป็นอะไร?

    ทำไม๊ ทำไม นั่งยิ้มอยู่คนเดียว

    .
    .

    เป็นที่น่าหวาดเสียวว่าเธอจะบ้า

  6. ผมก็ชอบอยู่คนเดียวบ้าง บางเวลา
    สบายดี เงียบ สงบ

    เพลง Canon in D นี่เพราะดีนะ
    melody งดงามอะไรจะเปรียบ

  7. ป้าแว่นที่รัก ยบกวนหน่อยเจ้าคะ

    เวลาที่ลงใน Comment ของบล็อกนู๋มันไม่รันอ่ะ ต้องทำอย่างไร อย่างเช่น เวลา 09.39 AM แต่มันไม่รันไปตลอดอ่ะ ทำมาหลายทีแล้ว งง?

    ขอบคุณมากมาย

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s