ผิดที่ใคร*

“ถ้าอย่างนั้น ผมเขียนใบสั่งนะ”

นี่คือสิ่งที่ฉันได้ยิน หลังจากขับรถเข้าเลนรถประจำทาง และมีรถมอเตอร์ไซค์ พร้อมคนขี่ที่ใส่หมวกกันน๊อค ชุดกากีสีน้ำตาล เรียกให้จอด

“เอาอีกแล้ว โดนเรียกอีกแล้ว ฉันทำอะไรผิดนี่” ฉันพึมพำในใจ ในขณะที่แม่ ผู้ที่นั่งไปด้วย (และเป็นคนบอกทาง ว่าให้เข้ามาทางนี้) กำลังงง ว่าจอดทำไม เพราะว่าแม่ไม่เห็นว่า ตำรวจเรียก

เริ่มเอะใจ เพราะว่า จากถนนที่มีทั้งหมด ๔ เลน แต่เลนที่ฉันขับไป มีเพียงขาเข้าไปเลนเดียว ส่วนรถข้างหน้า ข้างหลัง เป็นรถประจำทางทั้งหมด.. แล้วฉันก็ถึง บางอ้อ.. อ๋อขึ้นมาทีเดียว

“อ้าว จอดทำไมล่ะ” แม่หยุดบ่น เรื่องการขับรถของฉัน แล้วหันมาถามฉัน ตอนที่ฉันขับชิดซ้าย เข้าข้างทาง

“ตำรวจเรียกแล้ว ขับรถเข้าเลนรถเมล์อ่ะดิ” พร้อมกับหันไปหยิบใบขับขี่ทันที (รู้หน้าที่ และมีประสบการณ์)

“ขับรถเข้าบัสเลนนะ รู้ไหมเนี่ย” ตำรวจหน้าตายังหนุ่มแน่น เดินมาถาม หน้าตาเฉยเมย (ไม่ได้ทำหน้าขู่)

ฉันยื่นใบขับขี่ตลอดชีพให้ อย่างไม่หวั่น ในใจคิดว่า “จะเขียนใบสั่งก็เขียนมา แล้วคืนบัตรมาด้วย (เพราะเคยอ่านอีเมล ที่ว่า ตำรวจ ไม่มีสิทธิ์เอาบัตรเราไป เพราะว่า เป็นทรัพย์สินของเรา ถ้าเอาไป เราแจ้งความว่า ลักทรัพย์ได้ แต่จริงไหม ไม่รู้ เพราะยังไม่เคยลอง ก็ว่า จะลองคราวนี้นี่ล่ะ)” ได้แต่พึมพำในใจ

“ถ้าอย่างนั้น ผมเขียนใบสั่งนะ” ตำรวจนายนั้นมองหน้า แล้วเอ่ยประโยคดังกว่า

“ค่ะ” เขียนก็เขียนสิ จะบอกทำไม รู้อยู่แล้ว ว่าทำตามหน้าที่ ฉันเองก็เข้าใจ แล้วก็รู้ว่า หน้าที่ของคนทำผิดคืออะไร จะจ่าย ๒๐๐ ๔๐๐ ๑๐๐๐ หรือว่าอะไร ก็คงเซ็ง แต่รับได้อยู่แล้ว

ว่าแต่.. ไหนอ่ะ ใบสั่ง

พอตอบอย่างนั้น นายตำรวจ ถึงค่อยเดินไปที่รถมอเตอร์ไซค์ เพื่อหยิบสมุดใบสั่ง (ถ้าจะเขียนแต่แรก ไฉนไม่หยิบมาเลย) แล้วก็ทำท่าเขียน

หลังจากแม่หายงง “.. ฮึ่ย จะให้เขาเขียนทำไม เสียเวลาไป ต้องไปเอาบัตรคืนอีก ต้องรีบไปทำงานนะ”

“เดี๋ยวค่ะ คุณคะ คุณ” แม่เรียกตำรวจ แต่ไม่เปิดกระจก สุดท้าย ฉันก็ช่วยเรียก แล้วแม่ก็เปิดกระเป๋าสตางค์ หยิบธนบัตรสีแดงออกมา ๑ ใบ พร้อมกับพับอย่างดี

ตำรวจเดินมาที่รถฉันอีกครั้ง พร้อมสมุดใบสั่ง

“ขอใบขับขี่คืนหน่อยค่ะ” ฉันพูด และเมื่อได้คืนมา ก็เสียบธนบัตรที่พับได้ขนาด ใต้ใบขับขี่ และส่งคืนไป

“เอาอย่างนี้เลยหรือครับ รีบไปหรือครับ จะไปไหนครับ” ท่าทีเปลี่ยนไปเล็กน้อย พร้อมกับบอกทาง ว่าตรงไป ให้เลี้ยวซ้ายนะ

..

.

.

ฉะนี้แล..

..

.

เรื่องแต่งนะ เรื่องแต่ง (จะโดนจับไหมเนี่ย)

แต่ง “จริงๆ” ๕๕๕

.

.

.

มุมหนึ่ง..

  • เสียเงิน ๑๐๐ บาท แลกกับการไม่ต้องไปเสียเงินที่ สถานี้ตำรวจ
  • เสียเงิน ๑๐๐ บาท เพื่อแลกกับเวลา ที่ไม่ต้องเสียไป กับการเดินทาง เอาเวลาไปทำอย่างอื่น
  • เสีย ๑๐๐ บาท ดีกว่า เสีย ๒๐๐ หรือ ๔๐๐ บาท (ไม่รู้เท่าไร) เมื่อโดนใบสั่ง
  • ให้เอง แต่ ด่า ว่า รับ
  • สนับสนุน เพื่อประโยชน์ส่วนตน
  • ให้ เพราะว่า มีคนรับ

อีกมุมหนึ่ง..

  • รายได้ที่ประเทศชาติควรได้ หายเข้ากระเป๋า “บุคคล”
  • กฎหมาย มีไว้แหก
  • ช่องทางหาเงินใหม่ๆ
  • ภาพพจน์ที่แตกต่าง ไปในทางที่เสื่อมลง
  • รับเงิน ๑๐๐ บาท แลกกับศักดิ์ศรี เกียรติ์ ที่สั่งสมมา
  • รับเงิน ๑๐๐ บาท อ้างว่า เงินรัฐฯ มันน้อย
  • รับ เพราะว่า มีคนให้

ใครผิด?

  • คนให้ เห็นแก่ความสบายส่วนตน
  • คนรับ เริ่มจากที่เห็น “ช่องทาง” หาเงิน
  • ช่วยกันสร้าง “งาน” แบบนี้ขึ้นมา

..

อาจจะเหมือนกับคำถามที่ว่า “ไก่กับไข่ อะไรเกิดก่อนกัน”

.

ส่วนฉันเห็นว่า “คนให้” เป็นคนแรกที่สร้าง “งาน” แบบนี้ขึ้นมา

นะ…

.

* * *

ช่วงนี้ รายงานสุมหัวมาก ไม่ได้ทำอะไร กับ เน็ตเท่าไร ไม่ได้ไปเที่ยวบ้านใครๆ เอาไว้พ้น ๒๓ เมื่อไร ก็ปิดเทอมแล้ว จะตลุยทุกหลังเลยเจ้าค่ะ ;)

.

เรื่องนี้ มันคาใจ เลยเอามาบ่นเสียหน่อย อิอิ

;p

8 thoughts on “ผิดที่ใคร*

  1. เคยโดนเหมือนกัน แต่เป็นข้อหาขับรถป้ายแดงเกินเวลา ตอนนั้นคิดอะไรไม่ออก ก็เลยปล่อยให้ออกใบสั่ง แล้วก็โดนยึดใบขับขี่ไป ได้ใบสั่งมาใช้แทนใบขับขี่เป็นเดือน (อ่านดูแล้วมันใช้ได้จริงๆ แต่ได้แค่ 7 วัน)

    สรุปแล้วเสียไป 200 บาท

  2. So it likes that when you accept the power of junta, and now feeling that now, it’s too much.

    I think now most of you can telling, how different from something medias called dictation and the real one (that medias now call nothing).

    And it’s bloody ironic now that I feel nothing with that darn country.

  3. อา..ท่านกลับมา
    เล่นประเด็นงูกินหางเทียวนะขะรับ!
    ..
    ..
    “ข่าวร้ายมนุษย์มีดี..มีเฮงซวย..ข่าวดีก็คือ ทั้งดีทั้งเฮงซวยอยู่ในตัวมนุษย์คนเดียวกัน ได้แต่หวังสักวันมันจะเลิกเฮงซวย!” กวีนิรนาม
    ..
    ..
    (ว่าแต่ เฮงซวยเนียแปลว่าอะไรอ่ะท่าน? โชคร้ายที่โชคดี หรือโชคดีที่โชคร้ายอ่ะขะรับ..เรียนถาม..เรียนถาม..)

    คารวะ

  4. “รับ” … ต้องมี ผู้ให้(เสมอ)
    “ให้” … ไม่ต้องมี ผู้รับ(เสมอไป)
    “ให้” เริ่มและหยุด ได้โดยตัว(เรา)เอง

    : )

  5. สวัสดีค่ะ
    ใครเป็นฝ่ายเสนอก่อนผิดก่อน
    ฝ่ายที่สนองตอบผิดทีหลัง ^^

  6. ผม… พูดไม่ออก
    เพราะถ้าพูดจะไม่เป็นกลาง เพราะผมมีอคติกับคุณ…จ

    :)

  7. แกสโซฮอ ซิผิด

    เอางี้..ที่ทางแยกส่วนใหญ่จะมีสะพานข้ามแยก และห้ามรถมอร์ไซด์ขึ้นสะพานข้ามแยก
    ขึ้นไปก็โดนจับ
    ตำรวจไปยืนดักจับทางลง
    อ้าว..ถ้าไม่อยากให้ทำผิดกฎไฉนคุณตำรวจไม่ยืนตรงทางขึ้นละครับ
    เห็นมะ พฤติกรรมมันส่อเจตนา
    ถ้าตำรวจยืนตรงทางขึ้นจะไม่มีคันไหนกล้าขับขึ้นไปเลย

    แต่มีอีกเหตุการณ์หนึ่ง..
    ผมเคยขับมอไชด์ออกมาทานข้าวหัวค่ำ เจอด่านตรวจมีนายตำรวจคนนึงเรียกจอด
    “ขออนุญาตตรวจดูใบขับขี่ทะเบียนรถหน่อยครับ”
    “ไม่ได้พกมาครับ กะออกมากินข้าวใกล้ๆ”
    “ทีหลังพกมานะ แล้วกระจกมองข้างก็ไปหามาใส่ซะ ไฟท้ายติดมั๊ย อ๊ะ ไม่ติด ไปหามาใส่ซะ เกิดรถขับตามมาไปเห็นชนตูมตายเลย”
    นายตำรวจคนนั้นพูดกับผมอย่างสุภาพ และแนะนำดีมาก ไม่เขียนใบสั่งด้วย บอกได้เลยว่า สน.คลองตัน ขอชมเชย เสียดายไม่ได้จำหมายเลขหน้าหมวกไว้
    หลังจากนั้นผมก็สำนึกได้ และไม่พยายามทำผิดกฎอีก

    บางครั้งถูกผิดมันวัดไม่ได้เหมือนกัน

  8. ต๊ายยยย
    เหมือนมีคนเอาเรื่องฉันมาเล่า

    นั่นมันเรื่องเดียวกันกับที่ฉันกะเพื่อน Tr เจอเมื่อตอนปี 4 เลยนี่หว่า โอ้ว โนว

    เหมือนกันทุกเม็ดเลยว่ะ

    แจ่มมมมมม!!!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s