จับจด*

เมื่อเช้าสายๆ

[10:22] Tanai: Mook

[10:22] Tanai: your group work is very good na

(เห็นปุ๊บ ฉันก็อึ้งๆ มองเวลา ว่าพิมพ์ทิ้งไว้นานแล้ว หรือว่าเพิ่งจะมา สรุปว่า เพิ่งมา.. อืม.. ตอบอาจารย์ยังไงดีหว่า..)

[10:24] Mook®: Good morning kha.. (คิดได้แค่นี้อ่ะ)

[10:25] Tanai: I mean D2I

[10:25] Mook®: I’m crying but I’ll be okay.. haha (พร้อมส่ง emoticon ที่น้ำตาไหลไปหัวเราะไป.. มันมีให้ใน meebo.com จริงๆ นะ)

[10:26] Tanai: still crying?

[10:26] Mook®: ่it started again once i saw your message today… (น้ำตาเริ่มไหลอีกที หลังจากไม่ไหลมาวันกว่าๆ)

[10:30] Tanai: oh no…

(แล้วฉันก็ไม่รู้จะพูดอะไรต่อ)

..

สอบเสร็จ เครียดจัด เพราะว่า ทำไม่ทัน ในขณะที่คนอื่น ทำทัน (เออ.. แล้วทำไม ฉันทำไม่ทัน.. นั่นสิ)

จะโทษ ความหนาวเหน็บในห้อง ก็คงจะเกินไป เพราะคนอื่นทนได้ แต่ฉันดันไม่เอาเสื้อหนาวไป ไม่คิดว่า จะเปิดแอร์ แช่แข็งกัน สมาธิขาดไปหนึ่ง มือแข็ง เขียนไม่ออก เล็บม่วง สมองตัน อ่านหนังสือช้าลง (จากที่อ่านช้าอยู่แล้ว).. หรือ ไม่มีหัวด้านนี้ เสียมากกว่า

ขนาดทำงานกลุ่ม ฉันยังคิดว่า นั่นไม่ใช่ที่สุด นั่นไม่ใช่ผลลัพธ์ ที่ควรได้จากข้อมูลนี้ เหมือนว่า เรายังเจาะข้อมูล ดึงข้อมูล ได้ไม่มากเท่าที่ควร ฉันว่า มันมีอะไรมากกว่านี้ แต่อาจารย์ก็ยังว่า ดีแล้ว ถูกแล้ว.. (จริงหรือ? นั่นคือ ดีที่สุด แล้วหรือ?).. ฉันว่า มันมีอะไรมากกว่านั้น ฉันจึงไม่เคยมั่นใจ ในงานกลุ่ม ของตัวเองเลย แม้ว่า เพื่อนจะพยายามบอกว่ามันได้เท่านี้จริงๆ

อีกทั้ง หลังสอบ ก็เพิ่งเริ่มคิดได้ว่า การสอบเพียง ๑ ชั่วโมงนี้ มีคะแนนอยู่มากมาย สอบครั้งเดียว นั่นคือ ร้อยละ ๔๐ ของคะแนน ทั้งหมด..

เอ่อ.. อึ้งไป

..

คิดได้ดังนั้น น้ำตาก็เริ่มเอ่อล้นออกมา.. (ณ วันสอบ เมื่อสองวันก่อน) แล้วก็เฝ้าถามตัวเองซ้ำไปซ้ำมา

  • ทำไมถึงทำข้อสอบช้า
  • อาจารย์สอนไม่ดีหรือ? ก็เปล่า
  • ฉันไม่ได้อ่านหนังสือหรือ? ก็เปล่า
  • ฉันไม่ได้ทำรายงานกลุ่มหรือ? ก็เปล่า
  • เพราะอากาศหนาว.. ปัญญาอ่อนเกินไปมั้ง โทษมั่ว
  • ไม่ได้ตั้งใจเรียน? ก็ไม่ใช่
  • คิดว่าจะไม่ผ่านวิชานี้ไหม? มีบ้าง แต่คงไม่แรงขนาดนั้น
  • กลัวไม่ได้ High Pass? ใช่
  • เป็นวิชาที่เล็งเอาไว้ ว่าจะทำให้ได้ High Pass ไม่ใช่แค่ Pass.. แต่ก็จะต้องผิดหวัง
  • แม่จะผิดหวังไหม
  • อาจารย์จะผิดหวังไหม
  • ฉันผิดหวังในตัวเองไหม
  • เบื่อจัง แค่นี้ก็ทำไม่ได้ ไม่มีใครเขาทำไม่ทันหรอกนะ
  • ฯลฯ

คิดไปมากมาย กับเวลาเกือบชั่วโมง ในห้องน้ำ น้ำตาที่ไหล ก็เพราะ ความยึดมั่น ถือมั่นไม่เข้าท่านี้ล่ะมั้ง แต่ก็ห้ามไม่ให้ไหลไม่ได้สักที (เหมือนพวก จับจด)

หลังสอบ อาจารย์คงเห็นเครียดมาก คงงงว่า ฉันเครียดอะไร เครียดทำไม แล้วก็พยายามจะถาม แต่ฉันก็รีบห้ามไว้ ว่าอย่าพูดเลย (แล้วน้ำตาก็เริ่มซึมออกมาอีก)

อาจารย์แกก็ใจเย็น ไม่ถาม แล้วชวนนักเรียน อีก ๖-๗ คน คุยเรื่องอื่นๆ จนผ่านไปพักใหญ่ แกก็เอาอีก.. “อ่ะ ตกลงว่าไง เป็นอะไร ไหนมาคุยกันหน่อยสิ” “อย่าคุยเลยอาจารย์ พูดถึงมัน แล้วหนูจะน้ำตาไหล กว่าหนูจะทำให้มันหยุดได้น่ะ” เพื่อนๆ รีบเสริม ว่าอย่าไปถามมุกมันเลยอาจารย์ เดี๋ยวร้องไม่เลิก

แล้วมาวันนี้ พอฉัน online MSN ปุ๊บ อาจารย์ก็รีบบอก ว่างานกลุ่มน่ะ ดีมากนะ (ไม่อยากจะบอกว่า “ไม่เชื่อ” อ่ะ.. เพราะเห็นงานคนอื่น แล้วก็ว่าของเขาดีกว่ามากมาย)

แต่ว่านะ.. เริ่มรู้สึกผิด ที่ทำให้อาจารย์กังวลไหมเนี่ย .. คืออาจารย์แก ถือศีล ๕ ด้วย ฮือ.. (เกี่ยวไหม?)

.

อยากจะบอกว่า..

อาจารย์คะ คือว่า “น้ำตาหนู แม้จะไหล แม้จะดูขี้แย แต่เดี๋ยวมัน จะผ่านพ้นไปค่ะ แล้วหนูจะเข้มแข็ง หนูจะมีบทเรียน ที่ค่อยๆ บรรจงสร้าง (ไม่ใช่ รอน บรรจงสร้าง) ให้หนู ค่อยๆ เติบโต และคิดได้เอง ในที่สุด

“หนูบอกอาจารย์แล้วไง ว่าตอนไปอินเดียทำบุญน่ะ ให้ทำเผื่อด้วย แล้วก็ไม่ทำเผื่อ.. ไม่ได้ขอให้หนูได้ High Pass ล่ะสิ (อาจารย์ไม่ได้ทำเผื่อจริงๆ)”

..

“ขอบคุณค่ะ”

.

๕๕๕

.

เมื่อไม่กี่วันก่อน นายก็บอกว่า
‘You are too hard on yourself Mook..’

.

สงสัยจะจริง
(จริงหรือเนี่ย? I am not sure about that, Jeff)

.

9 thoughts on “จับจด*

  1. หวัดดีป้า
    พักผ่อนบ้างแล้วกันนะป้า เป็นห่วง

    อะไรอ่ะ จะเอา ส.ค.ส มาแลกสแตมป์เหรอ ไม่ยอมมมมมมมมมม 55555+

    อย่าลืมส่งที่อยู่มาเด้อ รออยู่ :)

  2. ผมยังจำได้นะ
    จำไม่ลืมเลยล่ะ ไอ้อาการ “จับจด” นี่

    ผมละเกลียดดดด เกลีด นักเชีย
    ก็แหมๆๆ พอจบข่าวใช่ไหมล่ะขอรับ
    คราวนี้ก็จะถึงคิวของการ์ตูนโดเรม่อน
    ตามมาด้วยละครขวานฟ้าหน้าดำ, สิงหไกรภพ พวกนี้น่ะ
    แต่แทนที่ผมจะได้ไปดูการ์ตูน ดูละครจักรๆ วงศ์ๆ
    กลับถูกพี่ๆ “จับ” มือ “จด” ก เอ๋ย ก ไก่, ข ไข่ใน…ใน? ใน? ในเล้า! ฃ ฃวดของลาว ค ควายขึงขัง (คือว่า…เออ ตอนนั้นผมยังท่องได้ไม่คล่องปากเลยน่ะครับ)

    ผมจะถูก “จับจด” แบบนี้ทุกว้านนนน ทุกวัน
    เซ็งเลย จิ๊โก๋เซ็งเลยตอนนั้น
    อดดูหนัง ดูการ์ตูนกันพอดี
    ทำให้ผมจำอารมณ์จับจดมากระทั่งทุกวันนี้เชียวแนะคุณ

    .
    .

    ปล. บรึ๋ยส์ส์ส์ เห็นสโนว์แล้วหนาว!

  3. เฮ้ยย เป็นไรมสกป่ะเนี่ย

    อย่างนี้เค้าเรียกว่ากดดันตัวเองมากไปป่าวว้า

    แบ่งมาให้น้องคนที่ไม่เคยสนใจอะไรเลยสักนิดดิ๊
    เราคูณกันแล้วหารสองก็คงพอดีอ่ะน่ะ

    ((อีนี่ ทำได้ไม่ดี ก็ยังเอ้อระเหย ฮ่าๆๆ … ดูมัน ยังหัวเราะอีก))

    จริงจังเรื่องไม่เป็นเรื่อง ((ฉันนะ))

    ดูแลตัวเองด้วย
    โคตรเป็นห่วงเลย

    มิส***

  4. แต่หนาวจนคิดไม่ออกนี่มุกก็เคยเป็นนะ
    แบบจะรีบสอบๆให้เสร็จๆไป จะได้ออกจากห้องซะที 555

    anyway, since you’re enjoying the holidays watching movies and all, i hope you’re feeling better now.

    merry christmas & happy 2008 ka =D

  5. พนักงานเสริร์ฟซิครับ จับจดจริงๆ
    เข้าไปนั่งกินทุกที จับจด ทุกที

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s