แช่ม แช่ม*

ผลพวงจากเมื่อวานเย็น ทำให้วันนี้อารมณ์ดี แม้จะชั่งใจไว้แล้ว ว่า “อย่านะ อย่าคิดไปไกล” แต่กระนั้น ก็ยังยิ้มทั้งใจ อย่างช่วยไม่ได้ (เป็นประจำ)

;p

ปัญหาอย่างหนึ่ง ที่เป็นเมื่อ ๒ ปีก่อน (ไม่ใช่ ๓ ปีหรอกนะ สัก ๒ ปีหน่อยๆ จำมั่วทั้งคู่ แม่ฉันยังจำแม่นกว่าเลย) ก็คือ เมื่อคิดอะไร เก็บไว้ในใจ ไม่เคยพูด ไม่เคยบอก ศักดิ์ศรีมันมากนัก มากจัดเสียจนเกินคำว่า พอดี .. เพราะฉะนั้น ถึงแม้เหมือนจะเข้าใจกัน แต่บางที ก็ไม่เข้าใจกัน

ตั้งแต่เลิกกันครั้งนั้น ทำให้ฉันค่อยๆ ปรับตัว ปรับนิสัย บางเรื่อง ที่คิดว่าพูดไป ไม่ได้เสียหายอะไร พูดจากใจจริง ก็จะพูด ไม่เก็บไว้ในใจ เพราะโอกาสที่จะได้พูด มันมีไม่มากนัก

เธอก็เหมือนจะยังแก้ปัญหานี้ไมค่อยได้.. คิดแต่ไม่พูด (โดนฉันด่าไป ๑ ดอก ๕๕).. แต่นะ ก็เหมือนว่าดีขึ้นมาหน่อย คือคุยเปิดใจมากขึ้น แม้บางเรื่อง จะมาพูดสิ่งที่คิดในภายหลัง แต่ก็ยังไม่สายไป (แม้จะไม่ได้เป็นไปตามที่ตั้งใจตอนแรก* แต่ก็ยังได้เจอกัน)

กั๊ก กับ ฟอร์ม ลดน้อยลง.. มั้ง

ขอให้เป็นอย่างนี้ไปเรื่อยๆ .. นะ :)

..

ขอบใจ ที่มาให้เห็น มาพูดคุยเหมือนเดิม มาทำให้กระชุ่มกระชวย (แม้จะคิดไปเอง) และมาให้ “แช่ม” อีกวัน (อิอิ)

ความรู้สึกดีๆ มีไว้ ไม่เสียหาย
(คิดได้ เมื่อเริ่มโตขึ้นในทุกๆ วัน)

….    . .  ..

*เธอบอกว่า ตอนแรกตั้งใจว่าจะเจอกับฉันตอนบ่าย แล้วไปกินข้าวบ้านน้านงค์ที่ปากช่อง แล้วตอนเย็น ค่อยกลับมากรุงเทพฯ.. ส่วนฉันก็คิดว่า เธอมากรุงเทพ เพื่อเจอพงษ์ (เพื่อนเธอ) ก็เลยไม่โดดเรียนไปหา ให้เวลาอยู่กับเพื่อนเยอะๆ (นี่ล่ะน้า มันไม่พูดกันให้หมด)

ถ้าบอก ก็โดดเรียนไปแล้ว.. หึหึ

* * *

เหตุการณ์นี้ มาใกล้กับ Valentine’s Day พอดีเลย อย่าเพิ่งให้ความรู้สึกนี้หายไปก่อนแล้วกัน จะได้ แช่ม แช่ม ไปอีกสักหลายๆ วัน :)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s