เรื่องเก่าเล่าใหม่*

จากเพียงคำถามที่ว่า (จากเอ็ก)

เพิ่งดูหนังไทยเรื่อง Final score  ตามติดชีวิตเด็กเอนท์
แล้วก็เลยนึกถึงตอนนั้น
ปรากฏว่า  จำอะไรไม่ได้เลย  ไม่ได้สักอย่างง….
เหมือนความทรงจำมันหายไปหมด

ใครยังจำได้บ้างว่าตอนนั้นเป็นยังไง  เตรียมตัวกันยังไง เรียนหนักแค่ไหน

.

ตอบเพื่อนไปว่า..

กลับมาเรื่อง ก่อนเอนทรานส์ เล่าย้อนนิดหนึ่ง

เรียนพิเศษตั้งแต่เด็กๆ ประถมก็เรียนแล้วมั้ง ตั้งแต่โน่น.. จะเข้า สาธิตปทุมวัน ม. ๑ ไปเรียนกับ อาจารย์สอนภาษาอังกฤษชื่อ “อาจารย์สัญญา” ที่สยามฯ ใครเคยเรียนมั่ง? เป็นการเรียนที่ไม่ประทับใจเลย.. คือแกเก่งนะ.. แต่เล่นบอกว่า ให้ไปท่องศัพท์มาวันละ ๑๐ คำ แล้วมุกก็ไม่ค่อยจะทำ ได้ ๕ คำวันนี้ พรุ่งนี้ก็เริ่มจำคำใหม่ แล้วก็ลืมของเก่าละ .. ไปๆ มาๆ เลยไม่ท่อง ท่องเป็นคำๆ เนี่ย มันหาการเกี่ยวเนื่องเกี่ยวโยงของคำ เพื่อให้จำเนี่ย.. ไม่ได้

สุดท้าย เข้าไปเรียน ศึกษานารี (ถึงได้ออกมาทอมขนาดนี้ เห็นมะ?) เพราะไม่มีตังค์ไปเข้าสาธิตปทุมวัน แถม ไม่ได้ฉลาดเลิศเลอ แม่เลยไม่อยากให้เสี่ยง เดี๋ยวไม่มีที่เรียน ส่วนที่ไปเรียนศึกษานารี ก็แปลกใหม่ เพราะว่าเป็นการเรียนฝั่งบ้านตัวเอง (ฝั่งธน) ครั้งแรก แถมไม่ได้กลับบ้านพร้อมแม่ กลับเอง!! ตื่นเต้น ๕๕

จำได้แม่นเลยว่า ตอนจับฉลากใกล้บ้าน จับไม่ได้ ร้องไห้ใหญ่เลย ทั้งๆ ที่สอบสอบมันหลับนะนั่น (เพราะว่าสอบวิชาสังคมหรือวิทย์แล้วง่วงตลอด) แม่ตกใจเอาการ รีบพาขึ้น taxi กลับ.. แล้วพอตอนมาดูคะแนน แม่ก็ตื่นเต้น ไม่กล้าเข้าไปดูให้ ให้ไปดูเอง.. อีเด็กเอ๋อนี่ก็ พอไปดูที่บอร์ด หันมาถามแม่ว่า “แม่ๆ ไอ้ที่มีชื่อเนี่ย มันสอบติดหรือไม่ติดนะ” ดูมัน.. แม่เลยตกใจ “ทำไมเหรอ ไม่มีชื่อเหรอ?” “มีสิ.. แล้วมันสอบติดไหมเนี่ย” กรรม.. สมควรแล้ว ที่ไม่ไปสอบเข้าสาธิตปทุมวัน ๕๕๕

แล้วก็ตื่นเต้นดี๊ด๊าอีกที ตอนเพื่อนๆ พากันเฮโลไปสอบเทียบ เลยไปด้วย ไปเรียน ทำกิจกรรมอะไรสักอย่าง แปลกดี จำไม่ค่อยได้ละ แล้วก็สอบเทียบเรียบร้อยได้วุฒิ ม. ๖ มา แล้วทำให้ทันสอบเอนฯ ตอน ม. ๕

บังเอิญที่สุดในโลก ที่มีลูกพี่ลูกน้อง (ฝ่ายแม่) ที่วัยพอๆ กัน ดันสอบเทียบ แล้วก็จะเอนฯ ปีเดียวกัน แม่เลยกดดันมุกอย่างรุนแรง เพราะมีหลานๆ สอบด้วย แถมจะให้สอบสองที่ คือสอบทั้งแบบปกติ แล้วก็ ABAC เรียนทั้งวัน อ่านหนังสือทั้งวัน (แต่แอบไร้สาระตลอดเวลา หนังสือการ์ตูนก็แอบอ่าน ซ่อนเอาไว้ใต้หนังสือเรียน แต่ทีวีเปิดไม่ได้) กดดันสุดๆ จนมีอยู่ช่วงหนึ่ง กลายเป็นคนแน่นิ่ง ไร้รอยยิ้ม เดินไปน้ำตาไหลไป (จริงๆ) นั่งบนรถเมล ต้องเอาผ้าเช็ดหน้าแปะแก้มไว้ กันน้ำตา ตาแดง ไม่คุยกับใคร ไม่เล่นกับใคร เหม่อไม่ได้ เผลอเป็นร้องไห้

นั่นก็เพราะว่า เหมือนทั้งรุ่น เรากดดันอยู่คนเดียว ในขณะที่เพื่อนๆ เที่ยวเล่น ดูหนัง แต่มุกไปไหนไม่ได้เลย ออกจากบ้านก็ไปเรียน ถ้าไม่เรียน ก็ต้องอยู่กับโต๊ะ อ่านหนังสือ ตอนนั้นคิดว่า เฮ้ย นี่ฉัน ม. ๕ เองนะเฟ้ย จะเอาอะไรนักหนา แค่เพียงเพราะ มีลูกพี่ลูกน้องสอบด้วย เนี่ยนะ.. ช่างปะไร แต่ก็ยังเป็นเด็กจิตตกอยู่อย่างนั้น จนวันหนึ่ง ไม่รู้ใครไปทักแม่ แม่เลยมาคุยด้วย นั่นล่ะ.. ต่อมน้ำตาแตกกระจาย (ตอนแรกบอกไม่เป็นไร ไม่เป็นไร) ระบายหมด ว่าทำไมต้องกดดัน มุก ม. ๕ เองนะ สอบไม่ได้แล้วเป็นอะไร ญาติสอบได้ก็ช่างญาติสิ.. บลา บลา บลา

แม่ตกใจมากเลย อึ้งไป เพราะไม่เคยเป็นอย่างนั้นมาก่อน แม่เลยบอกว่า โอเค งั้นไม่ต้องสอบของ ABAC ก็ได้ (ไม่มีเพื่อนไปสอบที่นี่เลย) เลยทิ้งไปสมัคร ๒ ใบไป (อี้ซื้อมาให้)

ช่วงนั้น ที่เรียนก็ อ. ลิลลี่ ได้ยินเขาเรียน ดาวองก์กัน แต่ไปไม่เป็น เดินทางลำบาก เป็นเด็กสยามฯ เรียนพิเศษที่สยามฯ มาตลอดชีวิต แล้วก็มีไปเรียน ภาษาเยอรมันแถวๆ ปิ่นเกล้า (เพลิดเพลินมาก เพราะเที่ยว เซ็นทรัล กับ ดูหนังเมเจอร์ต่อได้เลย)

ตอนสอบ จำไม่ค่อยได้ รู้แต่ว่า สอบที่ จุฬานะ ตึกอะไรสักอย่าง วิศวะฯ มั้ง.. แถมตอนสอบ ง่วงมาก ไม่ชอบสอบ สังคม (แต่ก่อน เกลียดภาษาไทย แต่เริ่มเรียนรู้เรื่อง และชอบมากขึ้น เพราะ อาจารย์ลิลลี่ มันมากตอนเรียน.. เรียนเห็นตัวเป็นๆ ตั้งใจเรียนมากด้วย) สอบไปหลับไป เพราะว่า กว่าจะตอบได้ข้อหนึ่ง ต้องอ่านตัวเลือกยืดยาว ส่วนตอนทำภาษาไทย กับ อังกฤษ ก็สนุกดี ยกเว้นตอนที่ต้องอ่านเยอะๆ ง่วงโว้ยย

ออกมา ไม่ได้ติดอันดับ ๑ นะ.. ติดอันดับ ๔ เลย

๑. รัฐศาสตร์ การทูต จุฬา
๒. อักษร จุฬา
๓. ศิลปศาสตร์ ธรรมศาสตร์
๔. มนุษยศาสตร์ การแปล เกษตรศาสตร์

คิดย้อนไป ดีแล้วที่สอบไม่ติด รัฐศาสตร์ ไม่งั้นตอนเรียน คงทรมานน่าดูเลย แถมมนุษยสัมพันธ์ก็ไม่ดี

ไอ้ตอนเรียงลำดับก็มีปัญหาเหมือนกัน (เป็นการสอบ  แบบเก่ากึก รุ่นสุดท้าย) เพราะต้องดูคะแนนของปีก่อน ว่าเรียงยังไง อะไรไม่รู้ วุ่นวาย.. จริงๆ ไม่ได้อยากเลือกอันที่ ๑ แล้วคิดจะเอา อักษร (มันเรียกอักษรไหม?) ม. เชียงใหม่ ไว้อันดับ ๔ .. แต่แม่บอกว่า ถ้าได้ ก็จะไม่ให้ไปเรียน คือตอนนั้น อยากเรียนที่เชียงใหม่ แต่ด้วยความที่คิดว่า ต้องเรียงคะแนน ก็เลยตกไปที่ ๔ .. แต่สุดท้ายก็ไม่ได้เลือก แล้วที่ที่อยากได้ รองลงมาคือ เกษตรฯ เพราะว่าไกลดี ไม่รู้จักดี มหาลัยอยู่ไหนยังไม่รู้เลย ๕๕ เลยอยากเรียน แปลกใหม่ ออกไปให้ห่างสยามฯ .. ถามว่าอยากได้จุฬาไหม อยากนะ เคยคุยกับกู๋ที่สนิทไว้ แล้วกู๋บอกว่า ไม่ได้นะเว้ยมุก ต้องเอาพระเกี้ยวมาติดอก ให้กู๋ดูหน่อย รู้ไหม.. ตอนนั้น สัญญาเป็นมั่นเป็นเหมาะ แต่จนทุกวันนี้ ก็ยังทำไม่ได้ (เอาไว้โอกาสหน้า)

สุดท้ายได้อันดับ ๔ อย่างที่บอก แม่ถามเลยว่า จะเรียนเหรอ.. อ้าว ทำไมถามอย่างนั้นล่ะแม่ ไอ้ที่เลือกน่ะ คิดเลยว่า ถ้าได้ ต้องเรียน ไม่งั้นเสียสิทธิ์คนอื่นนะ.. ไปแย่งที่เขามา เสียดาย (ตอนนั้นนึกในใจว่า.. โห ทำไมไม่เลือก มช. น้อ.. ๕๕) แล้วก็เอาเลย เดินทางไป เกษตรฯ (รู้ผลสอบแล้ว แต่ก็ขอเห็นบอร์ดหน่อย in trend) ไปเอง เพราะ ปอ. พ. ไปถึง

ลงป๊าบบบ เดินเข้าไปอย่างมั่นใจ เห็นรถตะไลก็นั่งไม่เป็น แถมคิดว่า ไม่ไกลหรอก คนเต็มเลย (ก็คงเป็น ไอ้คนที่คิดเหมือนกัน ว่าเดินไม่ไกล แล้วก็เดินเข้าไปนั่นล่ะ) เดินโลด.. เดินเท่าไร ไม่ถึงสักที .. ทำไมเนี่ย หลงทางเหรอเนี่ย ต้องถามทางชาวบ้านตลอดทาง ๕๕ ไปถึงก็เจอวีดบูม.. เมามัน .. พี่ๆ น่ารักดี ไม่เสียหลายที่เดินทางไปเพื่อการนี้ :D

เข้าไปเรียน ชีวิตปีแรก ไร้สาระมาก ละเลยการเรียน เล่นเสียส่วนมาก เพื่อนใหม่ ที่เรียนใหม่ สถานที่ใหม่ แปลกใหม่ไปหมด.. แล้วค่อยมาเริ่มตั้งใจขึ้นตอนปี ๒

..
.
.
จนเรียนจบมาแล้ว ตั้งแต่ปี ๒๕๔๕ (๒๐๐๒)

เพื่อนๆ ก็ไปกันคนละทิศละทาง กลายเป็นว่า คุยกับเพื่อนสมัยมัธยม บ่อยกว่าอีก

.
ว่าแล้ว คิดถึงเพื่อนเก่าเหมือนกันเนอะ.. เรียนจบแล้ว คงว่างมากมาย จะได้นัดเจอเพื่อนๆ บ่อยๆ

แล้วส่วนของพวกเรา.. เป็นสัก ๒-๓ เดือน เจอกันครั้งดีไหม? จะได้แพลนล่วงหน้าเลย :D กำลังคิดว่า ผลัดกันจัด ตาม family (ครอบครัวขายไก่ ครอบครัวเคเบิล ครอบครัวโอตากุ.. ครบยัง?)

ถ้าไม่ได้เรียนแล้ว คงจะคิดถึงนะ
.
.
.

ไปเที่ยวเมืองนอกกัน…………………….. :D

 

.

จบ.

ตอบเสียยาว (สอบเพิ่งเสร็จไปอีกตัว เลยสบายใจ ๕๕)

.

ป.ล. ฉันสร้าง IM9B Google Group เอาไว้สำหรับ ให้เพื่อน IM (Innovation in Management) คุยกันได้ง่ายขึ้น แถมมี archive เมลเก่าๆ ไว้ด้วย (รุ่นน้องเข้ามาเรียน ก็แนะนำให้สร้าง แต่รุ่นหลังไปใช้ Yahoo Groups)

2 thoughts on “เรื่องเก่าเล่าใหม่*

  1. เออ มุก

    กลัวเรียนจบแล้วเพื่อน ๆ กระจัดกระจายเหมือนกันว่ะ

    ดีที่มี im google group ไว้ stay in touch กัน

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s