ทริปดอยอ่างขาง: เมืองเชียงใหม่*

มาถึงได้แวะเที่ยวกันก็หลายที่แล้ว พระอาทิตย์ขึ้นก็ดูแล้ว ก็เริ่มเดินทางกลับเข้าเมืองกันต่อ

ประเดิมด้วยการหา “ข้าวซอย” กินกันก่อน มาเชียงใหม่ ก็ไม่ควรพลาด (เป็นข้าวซอยครั้งแรกของฉันเลย)

แต่ร้านนี้ ก๋วยเตี๋ยวปลาอร่อยมาก (เขาเรียก ก๋วยเตี๋ยวปลา แต่ที่มาด้วยน่ะ เป็นลูกชิ้นปลา ปลาเส้น ไม่ได้มีเนื้อปลาสดนะ) ชามล่างสุดในรูป

ตอนแรกว่าจะไปภูพิงกัน แต่เวลาไม่อำนวย เลยเลือกไปสวนสัตว์เชียงใหม่ เยี่ยมญาติกันแทน ๕๕๕

ระหว่างทางได้แวะ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ด้วย หลังจากฉันถามหามาตั้งแต่เหยียบเชียงใหม่ คนขับรถเลยพาเข้าไปวนๆ ดู ได้เจอ “สวนนัวเนีย” ด้วย.. ๕๕ เรียกกันเอง เพราะเห็นหลายคู่นั่งในสวน แล้วมีอากับกิริยาดังกล่าว.. ทำให้เราๆ ในรถร้อง นั่นๆ โอ้โหๆ ชี้ให้ดูกันใหญ่.. (เป็นเอามาก)

สรุปว่าได้เข้าหน้ามอ ไปโผล่ออกหลังมอ มหาวิทยาลัยกว้างขวาง น่าเรียนมากทีเดียว ตอน entrance จะเลือกที่นี่ด้วย แต่แม่บอกว่า ต่อให้เข้าได้ ก็ไม่ให้ไปเรียน.. อดเลย ตอนนี้ก็ยังอยากเรียนอยู่นะ ร่มรื่น นัวเนีย หึหึ

..สวนสัตว์อยู่ใกล้ๆ มช. นี่เอง

ค่าเข้าสวนสัตว์ ๕๐ บาท ถ้าจะดูหมีแพนด้า เสียเพิ่มอีก ๕๐ บาท (ราคาต่อคน)

เนื่องจากกลุ่มใหญ่ ดันเข้าไปเสียงดังตอนดูแพนด้า.. คนดูแล ยกป้ายเบ้อเริ่มใส่หน้าเลย ป้ายเขียนว่า “ห้ามเสียงดัง” (อีกด้านที่ไม่ได้ยกใส่เราเขียนว่า “ห้ามใช้แฟลช” อะไรทำนองนั้น).. แล้วมองมาทางเรา (ไม่พูดอะไรนะ แค่ยกป้ายเฉยๆ) ตาเขม็งเลย (ตอนนั้นฉันเดินไปทางอื่น พอเดินกลับมาเจอป้ายเลยงง ๕๕๕) เราเลยต้องรีบออกมา ;p

สวนสัตว์มีบริการนั่งรถ (ในรูปมุมล่างขวา) พาทัวร์ด้วย มีไกด์พูดตลอดทาง คิดค่าบริการ ๒๐ บาท พวกเราก็นึกว่าฟรี ขึ้นไปเฉยเลย ๕๕๕ สุดท้ายก็ลงมา เพราะไม่อยากเสียตังค์

เย็นแล้ว.. เราต้องรีบไป “กาดหลวง” เพื่อนที่ไปด้วยบอกว่า อย่าเรียก “ตลาดวโรรส” นะ เดี๋ยวเขารู้ว่าเราไม่ใช่คนเชียงใหม่ (เออ เขารู้แล้วยังไงเนี่ย.. ก็ไม่รู้เหมือนกัน) ไปซื้อของฝาก ไส้อั่ว หมูยอ แคบหมู น้ำพริกหนุ่ม พร้อมกับวุ่นวายหากล่องแพ็คให้เรียบร้อย สำหรับโหลดลงท้องเครื่องบิน

มีบางเจ้า เช่น ดำรงค์ (ที่ลือกันว่าเป็นเจ้าอร่อย และเราก็ซื้อไส้อั่วเจ้านี้กัน ส่วนน้ำพริกหนุ่มหมด เลยไปซื้อเจ้าอื่น) ไม่มีบริการใส่กล่องให้นะ สงสัยเพราะขายดี เลยไม่ง้อ แล้วก็มีร้านอื่นรับใส่กล่อง คิด ๓๐ บาท ด้วย ในกรณีไม่ได้ซื้อของร้านเขา บางร้านใส่กล่องให้ฟรี ไม่คิดเงิน — ร้านข้างๆ ดำรงค์นั่นเอง

..

ค่ำแล้ว ก็ต้องไปพลาด “ถนนคนเดิน” ที่ท่าแพ

ตอนแรกนึกว่าจะอารมณ์ตรอกข้าวสาร แต่ไม่นะ กว้างกว่ามาก ของเยอะกว่ามาก มีของพื้นเมือง ราคากันเอง (ตรอกข้าวสาร ขายราคาต่างชาติ) ของถูกใจเพียบเลย อาหารก็หลากหลาย

ตาเป็นประกายยยยย.. วิ๊ง วิ๊ง

มีสี่แยก แยกไปสี่ถนน ได้เดินแค่ ๒ ถนน ก็หมดเวลา แถมหลงทางด้วย (หลงทางต่างถิ่น เพราะเดินสะเปะสะปะไปคนเดียว) ดีที่เอะใจ เลยโทรถามโก๊ะ ได้ความว่า เลี้ยวผิดตรงสี่แยกนั่นแหละ – – (หลงได้ทุกงานจริงๆ)

กว่าจะเดินไปร้านที่ขายของที่เล็งไว้ตอนแรก (เดินผ่านไป เพราะจะไปกินข้าวต้มก่อน กะว่า จะเดินกลับไปซื้อ) ก็วิ่งกึ่งเดิน ได้ของสมใจ เพื่อนก็รอที่จุดนัดกันหมดแล้ว (นัดเวลา ๒๐๓๐) ช้าอยู่คนเดียว เซ็งจิต

อยากไปถนนคนเดินอีก อยากไป อยากไป

..

แล้วก็ได้เวลากลับกรุงเทพฯ บ้านเกิดเสียที

..

.

รูปโดย.. มุก โก๊ะ ป้อม พี่แจ็ค หนึ่ง โม พี่บอย
(รวมกันทุกคนแล้ว มีรูปราว ๒ พันกว่ารูปได้ และยังไม่รวมวีดีโอที่ถ่ายไว้ ซึ่งพอนับๆ แล้ว ก็ประมาณ ๗-๘ กิกกะไบต์)

3 thoughts on “ทริปดอยอ่างขาง: เมืองเชียงใหม่*

  1. เกือบได้เรียนที่มช.เหมือนกัน

    แต่แค่มาสอบสัมภาษณ์ ก็เกือบตาย ถ้าไ้ด้มาคงแย่
    ((ตอนั้นสมัคร สังคมศาสตร์ ประวัติศาสตร์ไว้))

    อยากไปดูแพนด้ามั่งอ่ะ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s