ศูนย์รวมจิตใจ*

ด้วยวัย ๙๐ อาม่า (จริงๆ นับไทยได้ ๘๙ แต่อาม่ายืนยัน ว่าอาม่า ๙๐ แล้ว) ผู้ที่เป็นศูนย์รวมจิตใจของลูกๆ หลานๆ ทุกคนได้จากไปแล้ว

ต่อจากนี้..

  • ลูกหลานจะรวมตัวเจอกัน คุยกัน กินข้าวด้วยกัน ได้เหมือนเดิมไหม?
  • ใครจะเป็น “จุดเกรงใจ” ให้ลูกๆ หลานๆ ยอม “ปล่อยวาง” และ “ยอมๆ” ให้กันในบางเวลา
  • ใครจะเป็นคนคอยเตือนว่า ให้พี่น้องช่วยเหลือกัน รักกัน เห็นอกเห็นใจกัน
  • สายสัมพันธ์จะแนบแน่นเหมือนเดิมไหม?
  • ..

และหลายๆ คำถามในทำนองนี้เกิดขึ้นในใจฉัน

อาม่า.. จากไปอย่างสงบ ไปไหว้พระ (เวลาซินแสสวดจะบอกอย่างนั้น) บนสวรรค์ คอยดูแลลูกหลาน..

แม้ร่างกายไม่อยู่ แต่ก็อยู่ในใจเสมอ ตลอดไป

..

.

Timeline

๕ ธ.ค. อาม่าจากไปราว ตี ๔ (แม่และซินแสบอกว่าดีมาก เพราะอาม่าจากไปตอนรุ่งสางของวัน โดยที่ยังไม่เข้ามื้อเช้า หมายความว่า อาม่าไม่ได้กินอาหารสักมื้อก่อนไป ทิ้งทุกอย่างให้ลูกหลานทั้งหมด)

๕ ธ.ค. สายๆ ของวัน ลูกหลานมากมายไปรวมตัวกันที่บ้านกู๋น้อย บ้านในกรุงเทพที่อาม่าอยู่ เสียงร่ำไห้มากมาย ทำให้ฉันน้ำตาคลอทีเดียว (ที่ไม่ร้อง เพราะคิดว่า อาม่าได้จากไปในวัยที่สมควรแล้ว อาม่าไม่ได้ทรมาน ในเวลาที่ท่านจากไป)

๕ ธ.ค. ช่วงบ่าย เรียกเจ้าหน้าที่จาก บริษัท สุริยา (เป็นบริษัทรับจัดงานแนวจีนๆ ประมาณนั้น เพิ่งรู้จักนี่แหละ) มาทำพิธี หลังจากฉีดฟอร์มาลีนแล้ว (รอนานมาก เพราะฉีดไม่เข้า เนื่องจากอาม่าไม่ค่อยได้ใช้แรงขามานานแล้ว)

๕ ธ.ค. ตอนเย็น พาอาม่าไปวัดราษฎร์บำรุง เพชรเกษม ๖๙ แต่ไม่ได้มีพิธีใดๆ เพราะเป็นวันเฉลิม

๖ ธ.ค. ถึง ๙ ธ.ค. เป็นพิธีที่วัดตอนเย็น ไปทุกวัน (โดดโยคะทุกวัน เพราะตอนเช้าตื่นมาใส่บาตร ก็ไปเล่นรอบเช้าไม่ทัน ตอนเย็นไปวัด ไม่ได้เล่นโยคะอยู่แล้ว.. จริงๆ แล้ว ชอบ.. กำลังขี้เกียจ แหะๆ)

๑๐ ธ.ค. แต่เช้าตรู่ ทำพิธีที่วัด ก่อนพาอาม่าเดินทางไปโคราช

๑๐ ธ.ค. สายๆ ราว ๑ นาฬิกา ถึงสุสาน หรือที่เรียกว่า ฮวงซุ้ย (ชื่อขึ้นตันว่า “สว่าง..” แต่จำไม่ได้แล้ว) ที่โคราช พาอาม่าไปนอนข้างๆ อากง

  • ทำพิธีค่อนข้างนาน เดินหลายรอบ อากาศร้อน แดดแรง (ไม่หนาวสักนิด!)
  • มีโปรยเหรียญ ๑๒ เหรียญ ๒ รอบ เป็นการซื้อที่ดิน
  • ลูกชายคนโต จะเป็นผู้นำในทุกๆ ขั้นตอน
  • เวลาไหว้อาม่าให้กราบ ๔ ครั้ง เพราะถือว่าอาม่าเป็น “พระองค์ใหญ่”
  • มีเดินเก็บพืชผลรอบฮวงซุ้ย ๔ กอง ๔ รอบ ถือเป็นการเก็บเมล็ดพันธุ์ที่อาม่าให้ เพื่อไปปลูก แล้วจะได้เจริญเติบโตงอกงาม

๑๐ ธ.ค. ตอนบ่าย พารูปอาม่าไปบ้านกู๋ซำที่ปากช่อง ซึ่งเป็นบ้านที่อาม่าอยู่มานานมาก พารูปไปตั้งไว้ที่เดียวกับอากง

  • ทุกๆ ๗ วัน เป็นเวลา ๔๙ วัน นับจากวันที่ อาม่าเสีย จะต้องมีการไหว้ที่ปากช่อง พร้อมอาหารมื้อใหญ่ (มีชื่อเรียกภาษาจีน แต่จำไม่ได้แหล่ว ไม่ทันได้จดไว้)
  • วันที่ ๑๑ นับเป็น ๗ วันแรก
  • ๗ วันที่ ๓ ลูกสาวทุกคนต้องไปไหว้ที่ปากช่อง

๑๑ ธ.ค. เวลา ๑๐ นาฬิกา ลูกๆ หลานๆ บางส่วนที่ยังไม่กลับกรุงเทพ มารวมตัวกัน ไหว้อาม่า เรียกอาม่ามารับประทานอาหารที่จัดไว้ให้

..

.

ป.ล. ไม่ได้ทำ “กงเต็ก” เพราะว่าแพงมาก เห็นว่า ราวๆ ๕ แสนบาท เฉพาะพิธี ยังไม่รวมค่าใช้จ่ายจิปาถะอื่นๆ

ป.ป.ล. เลขที่ปั้นแต่งออกมาได้จากงานนี้ คือ ๕๙๐ เป็นเลขหลัก

ป.ป.ป.ล. ฉันเทน้ำกระเพาะปลาลงไปในหม้อปลาต้มโคล้ง เพราะคิดว่าถุงกระเพาะปลาเป็นน้ำต้มโคล้งของปลาทอดในหม้อ!! อร่อยเลย!

6 thoughts on “ศูนย์รวมจิตใจ*

  1. RIP ค่า
    เกิดมาอากงอาม่าก็เสียหมดแล้วอะ แต่พอนึกออกนะเรื่องศูนย์กลาง ทุกวันนี้ก็มีตรุษจีน กับเช็งเม้ง นี่ล่ะ ที่จะได้เจอญาติๆ แต่หลังๆ หลายคนก็ออกแนวขับไปเองกับครอบครัวตัวเอง ไม่ได้นั่งรถไปพร้อมกันทั้งหมด

    เอ่อ … มีเลขให้ด้วยแฮะ

  2. my condolences to your family na ka. I hope she’ll rest in peace and that she’ll always look after you and your family ka.

    Best Wishes.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s