Carl Valeri*

ได้มีโอกาสไปดูฟุตบอลที่ The National Stadium of Thailand เป็นครั้งแรกในชีวิต (ก่อนหน้านี้เคยแต่ดูฟุตบอลประเพณีมหาวิทยาลัย) กฎกติกาอะไรก็ไม่ได้รู้กับเขาหรอกนะ

บรรยากาศสนุกมากกกกกกกกก กองเชียร์ซ้ายขวาหน้าหลัง คนดูเต็มสนามกีฬาเลย มีฝรั่งแท้ๆ คนหนึ่งตะโกน Thailand, Thailand, Thailand เป็นระยะๆ บรรยากาศพาเชียร์มากมาย มีคนพากษ์รอบตัว จากที่ตอนแรกจะเข้าข้างนายเชียร์ออสเตรเลีย ไปๆ มาๆ ก็เชียร์ประเทศตัวเองนี่ล่ะ ได้เล่นเวฟนิดหน่อย เพลินดี

การดูฟุตบอลที่สนามแข่งนี่มองไม่ค่อยจะเห็นหน้านักกีฬาเลยนะ เห็นแต่คนที่วิ่งมาเล่นฝั่งเดียวกับที่ฉันนั่ง มองเห็นแต่เลขเสื้อเสียส่วนมาก (ทำไมบางคนเห็นไกลๆ ยังรู้เลยว่าใครนะ) เห็นมีผลักอกกันสองสามที่ เอาเท้าเตะหัวไปหนึ่งที เขี่ยขาลากเสื้อกันหลายที ผู้รักษาประตูเหมือนจะวิ่งมาเตะโดนนักกีฬาไทยไปหนึ่งที (โดนหามออกนอกสนามไปเลย) แต่สุดท้ายก็จบลงแบบผู้รักษาประตูแลกเสื้อกัน

แม้จะเห็นแค่บางหน้า ชื่อใครอะไรยังไงก็ไม่รู้จัก (รู้จักแต่ลีซอ และเพิ่งรู้ว่าเขาใส่เสื้อเบอร์ ๒๑) ก็จำเบอร์มาดังนี้

นักกีฬาออสเตรเลียเบอร์ ๗ ตัวโตเชียว ชื่อว่า Brett Emerton และนักกีฬาเบอร์ ๑๖ ที่หัวเกรียนๆ มีหนวดเคราบางๆ (รูปหัวสวย มีเครานิดๆ น่าร๊ากกกจากที่เห็นระยะไกล) ชื่อว่า Carl Valeri เช้านี้เลยมาหาชื่อหารูปเพื่อจะได้เห็นหน้าชัดๆ

สรุปคนหลังน่ารักกว่า ^^ แปะรูปเก็บไว้เป็นที่ระทึก กักๆ


Source: Zimbio (คนขวานะ)


Source: Zimbio


Source: Zimbio 


Source: Zimbio

พอการแข่งขันจบทุกคนแยกย้ายกลับบ้าน รถไฟฟ้าคนเยอะมากกกกกกกกกก เลยเพิ่งรู้ว่าบางคนซื้อบัตรรถไฟฟ้าเอาไว้ตั้งแต่ขาไปเพื่อที่จะได้ไม่ต้องไปต่อคิวซื้อบัตรตอนขากลับ ครั้งหน้าจะไม่ลืม :D

มีแข่งนัดสนุกๆ อย่างนี้ก็อยากจะไปเชียร์อีก  ๕๕๕๕ ชอบๆ

ตอนเกมจบนายหันมามองแล้วบอกว่า “ไม่เป็นไรนะ ไม่เป็นไร” (เพราะไทยแพ้) แหมมมมม ทีใครทีมัน

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s